Open Letter By Penang Chief Minister Lim Guan Eng To Consumers Association of Penang(CAP) and other aligned organizations who oppose the Penang traffic decongestion projects of 3 highways and one under sea-bed tunnel.(en/bm/cn)

21 March 2013.
Encik S.M. Mohamad Idris,
Chairman Of CAP.

Dear Sir,

We refer to your recent statement opposing the Penang state government’s traffic decongestion projects of 3 highways and one under sea-bed tunnel comprising a 7 km undersea tunnel from Gurney Drive to Bagan Ajam in Butterworth, a 4.2km Pesiaran Gurney-Tun Dr Lim Chong Eu Expressway bypass, a 4.6km Tun Dr Lim Chong Eu Expressway-Bandar Baru Air Itam bypass, and a four-lane 12km road linking Tanjung Bungah with Teluk Bahang.

The state government has openly engaged with both the public and civil society since these projects were first mooted in 2011 and throughout the period of open competitive tender process until it was awarded this year. Whilst we welcome public views, such inputs and even criticisms from our detractors must always be based on objective analysis and facts, not subjective outbursts and sentiments. As the old adage goes, opinion is free but facts are sacred.

The Penang state government has taken the unprecedented move of consulting with the various NGOs and the public through dialogues and even holding town hall meetings in the full glare of the mass media. The process itself is historic for it has never been done in Malaysia.

Unfortunately you have never attended a single one of such dialogues or meetings. For this reason, we fail to see how you can oppose these proposed projects objectively and factually without the benefit of hearing our side. We would therefore like to take this opportunity to once again extend a personal invitation to you to a meeting where we can address the concerns you have expressed. Our doors are always open to you.

However should you refuse to accept our invitation, let us state why your criticisms of these proposed traffic decongestion projects were made subjectively out of mere sentiments.

One, we agree that public transport is the most effective mechanism to realize the objective of moving people and not moving vehicles. But why has CAP failed to acknowledge the strenuous efforts made by the Penang state government to make public transport the mode of choice for 1.6 million Penangites?

Whilst the state government would prefer to revive our tram system compatible with George Town status as a UNESCO World Heritage city, we had decided to go along with the Federal government’s promise for a monorail made in 2007. Regrettably, the Federal government has decided to play partisan politics at the expense of the public by stubbornly refusing to fulfil their promise of a monorail.

We then decided to think outside the box by offering free bus rides in the heritage enclave of George Town followed by a Park & Ride system to and fro from Seberang Jaya to Bayan Lepas and Balik Pulau at a cost of nearly RM3 million yearly. When this was well-received by the public we wanted to extend free bus services during peak hours throughout the state by paying Rapid Penang RM10 million yearly.

This RM10 million offer was rejected by the Federal government without any reason given. Similarly our proposal for Majlis Perbandaran Pulau Pinang or MPPP to set up our own bus companies to provide public transport was rejected by the Federal government. At no point did CAP support the state government’s efforts nor questioned the Federal government for not accepting the money payment made by the state government to provide free bus services.

Clearly, the Federal government intends to choke Penang to death with traffic congestion. Due to Penang’s success as the most liveable city in Malaysia, the number of tourists pouring to Penang has surged dramatically. The usage at the Penang Bridge is on average nearly 80,000 vehicles daily, which can increase to 108,000 vehicles daily during public festivities.

As a responsible people-centric government, we refuse to do nothing, play the blame on the Federal government and wait to be choked to death by traffic congestion. We are left with no choice but to build highways to alleviate the traffic congestion at the most critical areas such as Paya Terubong, Tanjung Bungah and the inner George Town city area. To disperse traffic and avoid creating bottlenecks brought about by cars seeking to enter or leave Penang at the 2 bridges, there is a need for a third link across Seberang Perai Utara(SPU).

The state government can not build a bridge across the mainland because Federal government approval is required. However, no such approval is necessary for an under sea bed tunnel.

Further there is a question of equity as it is only fair that the residents of SPU are not denied a third link, when residents in Seberang Perai Tengah and Seberang Perai Selatan were given the 2 bridges. Having a third link would also ensure balanced development for SPU to ensure that they are not left out of economic growth.

The state government is equally concerned about the impact both on the environment and the livelihood of fishermen as we are committed to making Penang a green state. Such concerns have been fully addressed by requiring that a full Detailed Environment Impact Assessment(DEIA) be complied with. Should the necessary sanction not be obtained from such a DEIA report, then the projects will simply not proceed. Unlike other Federal government projects, the consultant preparing the DEIA will be appointed by the state government and not the contractor.

The operations of Penang Port will also not be affected as the tunnel will be built safely below the sea-bed. Many experts have opined that in terms of environmental impact, a under sea-bed tunnel has less adverse impact than a bridge.

CAP must bear in mind that the tender was awarded by an open competitive process that commenced in 2011. From an estimated cost of RM8 billion the magic of open competitive tender reduced it to RM6.3 billion. Contrary to wild allegations by BN, the paid up capital of the four companies that won the tender as a consortium and will be signing on individually with the state government is RM4.5 billion and not RM2.

For CAP to claim that we should not engage in the land swap of 110 acres of reclaimed land in Tanjung Pinang to finance this RM6.3 billion project raises serious questions why CAP did not sternly criticize BN for selling the reclaimed land at give-away rates of RM1 per square foot in 1999? Let us restate again that the evaluation and recommendation of the winning tender bid was made by two committees headed by the Penang State Secretary Dato Farizan bin Darus and the Penang State Finanical Officer Dato Haji Mokhtar bin Mohd Jait without any involvement of the Chief Minister. The entire tender exercise was a transparent and accountable process.

The 30 year toll concession period was given only for the tunnel and not for the other 3 highway projects which will be toll free. This toll concession for the tunnel is unique and the first in Malaysia in that there is no traffic volume guarantee given to the companies.

The state government agreed to a toll for only 30 years as we did not want to go to a state of war with the Federal government by not charging toll, as then the Federal government will have legal grounds to stop the tunnel project by claiming that we are deliberately sabotaging the toll collection for the 2nd Bridge. That is the reason why the state government has fixed the toll rate for the tunnel at the same rate as the 2nd Bridge.

Again if CAP is opposed to the 30 year concession by the Penang state government, why then did CAP not voice any objections when the toll concession for the 2nd Bridge is for an even longer period at 45 years?

For CAP to question the expertise and the technical ability of the companies concerned is again a subjective expression of mere sentiment as it blithely ignores the fact that Beijing Urban Construction Group and China Railway Construction Corporation Ltd (CRCC) are major construction companies that built the Beijing Olympic Stadium Bird Nest and most of China’s railroads, including the highest railroad to Tibet. Whilst no one guarantees that there will be no accidents, if that is the yardstick, are we going to stop building roads or aeroplanes just because there are accidents?

Even the Public Transport Masterplan(PTM) advocated the building of the under sea-bed tunnel with the proposed completion of the tunnel by 2025-2030 whereas the state government hopes to bring it forward by 2023-25. The 10-12 years period required to build the tunnel 3rd link is to satisfy all the feasibility and safety requirements including environmental protection.

Due to the length of the project’s completion of 10-12 years, planning and work has to start now. It is misleading for some parties to give the impression that work will start immediately and the tunnel will be completed in a few years time. Just as the 2nd Penang Bridge should have been built 10 years ago due to increased traffic usage, we must plan ahead not for ourselves but for our future generation.

We must not turn the next generation into a traffic jam generation to suffer what we have suffered due to lack of foresight and long-term planning. We may not benefit from these projects but our children and grandchildren will. That is our responsibility – to prepare the future for our young.

Thank you.

Yours faithfully,


——BM Version——

Surat Terbuka oleh Ketua Menteri Lim Guan Eng kepada Persatuan Pengguna Pulau Pinang (CAP) dan badan-badan lain yang menentang projek 3 lebuhraya dan 1 terowong bawah laut untuk mengurangkan kesesakan trafik.

21 Mac 2013

Encik S.M. Mohamad Idris,
Pengerusi CAP

Merujuk kepada kenyataan tuan baru-baru ini yang menentang projek kerajaan negeri Pulau Pinang untuk membina 3 lebuhraya dan 1 terowong bawah laut bagi mengurangkan kesesakan trafik kerajaan, yang melibatkan terowong bawah laut 7km dari Gurney Drive ke Bagan Ajam di Butterworth, jalan pintas 4.2km dari Pesiaran Gurney ke Lebuhraya Tun Dr Lim Chong Eu, jalan pintas 4.6km dari Lebuhraya Tun Dr Lim Chong Eu ke Bandar Baru Air Itam, serta jalan berkembar 12km yang akan menghubungkan Tanjung Bungah dengan Teluk Bahang.

Kerajaan negeri telah berunding secara terbuka dengan rakyat serta masyarakat sivil sejak projek-projek ini dicadangkan pada tahun 2011 dan juga selama tempoh proses tender terbuka sehingga ia dianugerahkan pada tahun ini. Walaupun kami mengalu-alukan pendapat umum, input atau kritikan hendaklah berdasarkan analisa objektif dan fakta, dan bukan sekadar bersifat berang atau sentimen semata-mata. Bak kata pepatah lama, terlajak perahu boleh diundur, terlajak kata buruk padahnya,

Kerajaan negeri Pulau Pinang telah mengambil pendekatan untuk berunding dengan NGO-NGO serta pihak awam melalui sesi dialog serta sesi “town hall” di hadapan media massa. Proses ini sangat bersejarah kerana ia tidak pernah dibuat di Malaysia.

Malangnya, tuan tidak pernah menghadiri walau satu pun dialog atau sesi tersebut. Dengan itu, bagaimanakah mungkin tuan boleh menentang projek-projek yang dicadangkan ini secara objektif dan berdasarkan fakta tanpa pernah mendengar penjelasan dari pihak kami? Oleh itu, kami ingin mengambil peluang ini untuk memanjangkan jemputan peribadi kepada tuan untuk menghadiri mesyuarat supaya kami dapat menjelaskan apa-apa keraguan dan kebimbangan yang telah pihak tuan luahkan. Pintu kami senantiasa terbuka kepada pihak tuan.

Walaubagaimanapun, sekiranya tuan tidak menerima jemputan kami, biarlah kami menyatakan di sini kenapa kritikan tuan mengenai projek-projek untuk mengurangkan kesesakan trafik ini adalah subjektif dan berdasarkan sentimen semata-mata.

Pertama, kami setuju bahawa pengangkutan awam adalah mekanisme yang paling berkesan untuk mencapai objektif “menggerakkan orang dan bukan kenderaan”. Jadi, kenapakah CAP gagal untuk mengiktiraf usaha-usaha kerajaan negeri Pulau Pinang untuk menjadikan pengangkutan awam sebagai pengangkutan terpilih bagi semua 1.6 juta rakyat Pulau Pinang.

Walaupun kerajaan negeri ingin memulihkan sistem trem yang sesuai dengan taraf George Town sebagai Bandar Warisan Dunia UNESCO, kami telah bersetuju untuk menyokong cadangan monorel yang dijanjikan oleh kerajaan Persekutuan pada tahun 2007. Malangnya, kerajaan Persekutuan telah memilih untuk bermain politik dan enggan menunaikan janji untuk membina monorel. Akhirnya, rakyat Pulau Pinang yang rugi.

Kemudian, kami telah memikir di luar kotak dengan menyediakan bas percuma di perkarangan bandar warisan George Town, diikuti pula dengan sistem “Park and Ride” yang berulang-alik dari Seberang Jaya ke Bayan Lepas dan Balik Pulau. Penyediaan bas percuma ini menelan belanja RM3 juta setahun. Apabila pendekatan ini disambut dengan baik oleh pihak umum, kami telah mencuba untuk melanjutkan perkhidmatan bas percuma kepada seluruh negeri pada waktu puncak dengan membayar Rapid Penang RM10 juta setahun.

Tawaran RM10 juta ini telah ditolak oleh kerajaan Persekutuan tanpa memberi apa-apa sebab. Kami juga telah mencadangkan supaya Majlis Perbandaran Pulau Pinang atau MPPP mengoperasikan syarikat bas sendiri untuk menyediakan pengangkutan awam tetapi ini juga telah ditolak oleh kerajaan Persekutuan. CAP tidak pernah sesekalipun menyokong usaha-usaha kerajaan negeri atau mempersoalkan tindakan kerajaan Persekutuan untuk menolak bayaran yang ditawarkan oleh kerajaan negeri bagi menyediakan perkhidmatan bas percuma.

Jelas, kerajaan Persekutuan ingin mencekik Pulau Pinang dengan kesesakan trafik. Akibat kejayaan Pulau Pinang sebagai bandar paling sesuai didiami di Malaysia, jumlah pelancong sudah pun meningkat dengan mendadak. Penggunaan Jambatan Pulau Pinang secara purata adalah 80,000 kenderaan setiap hari, dan meningkat kepada 108,000 kenderaan setiap hari pada musim perayaan.
Sebagai kerajaan yang bertanggungjawab dan berjiwa rakyat, kami enggan duduk berdiam, menyalahkan kerajaan Persekutuan dan tidak rela dicekik dengan kesesakan trafik. Oleh itu, kami tidak mempunyai pilihan lain selain untuk membina lebuhraya-lebuhraya baru untuk mengurangkan kesesakan trafik di kawasan-kawasan kritikal seperti Paya Terubong, Tanjung Bungah dan kawasan dalaman George Town. Untuk menyelerakkan trafik serta untuk mengelakkan cerutan trafik akibat daripada kereta-kereta yang ingin memasuki atau meninggalkan Pulau melalui kedua-dua jambatan, terdapat keperluan untuk laluan penghubung ketiga dari Seberang Perai Utara (SPU).
Kerajaan negeri tidak boleh membina jambatan ke Seberang Perai kerana kelulusan Persekutuan diperlukan. Walaubagaimanapun, tiada kelulusan diperlukan untuk terowong bawah dasar laut.

Tambahan pula, persoalan kesaksamaan juga harus diberi perhatian dan ia adalah adil supaya penduduk SPU tidak dinafikan laluan pengbung ketiga, apabila Seberang Perai Tengah dan Seberang Perai Selatan sudah diberi dua jambatan. Laluan penghubung ketiga juga akan memastikan pembangunan yang seimbang supaya SPU tidak ketinggalan dalam pertumbuhan ekonomi.

Kerajaan negeri juga bimbang tentang impak kepada alam sekitar dan juga terhadap punca pencarian nelayan kerana kami komited untuk menjadikan Pulau Pinang sebagai negeri hijau. Kebimbangan ini sudah pun ditangani dengan mewajibkan pematuhan Penilaian Impak Alam Sekitar Penuh (DEIA). Sekiranya syarat-syarat DEIA tidak dapat dipatuhi, maka projek-projek tersebut tidak akan diteruskan. Berbeza dengan projek-projek kerajaan Persekutuan, perunding yang akan menyediakan laporan DEIA akan dilantik oleh kerajaan negeri dan bukan oleh kontraktor.

Operasi Pelabuhan Pulau Pinang juga tidak akan terjejas kerana terowong akan dibina secara selamat di bawah dasar laut. Ramai pakar telah pun memberi pendapat bahawa terowong bawah dasar laut mempunyai impak yang lebih kurang berbanding jambatan.

CAP harus sedar bahawa tender telah dianugerahkan melalui proses tender terbuka kompetitif yang telah dimulakan pada tahun 2011. Daripada kos anggaran awal RM8 bilion, keajaiban tender terbuka telah mengurangkannya kepada RM6.3 bilion. Tidak sepertimana yang didakwa BN, modal berbayar keempat-empat syarikat yang telah memenangi tender tersebut sebagai konsortium adalah RM4.5 bilion dan bukan RM2. Tambahan pula, keempat-empat syarikat tersebut akan menandatangani perjanjian secara asing dengan kerajaan negeri.

Kenyataan CAP yang menyaran agar kami tidak menggunakan tanah tebusguna 110 ekar di Tanjung Pinang untuk membiayai projek RM6.3 bilion ini menimbulkan persoalan kenapa CAP tidak mengkritik BN kerana menjual tanah tebusguna tersebut pada harga RM1 sekaki persegi pada tahun 1999? Kami ingin menyatakan sekali lagi bahawa penilaian dan cadangan pemenang tender telah dibuat oleh dua jawatankuasa yang diterajui Setiausaha Kerajaan Negeri Dato’ Farizan bin Darus serta Pegawai Kewangan
Negeri Dato’ Haji Mokhtar bin Mohd Jait tanpa penglibatan Ketua Menteri. Seluruh proses tender telah dilaksanakan secara telus dan bertanggungjawab.

Tempoh konsesi tol 30 tahun telah diberi hanya untuk terowong dan tidak untuk tiga projek lebuhraya lain yang akan bebas tol. Konsesi tol ini adalah unik kerana untuk kali pertama di Malaysia tiada jaminan jumlah trafik yang diberi kepada syarikat-syarikat tersebut.

Kerajaan negeri telah bersetuju untuk tempoh tol 30 tahun kerana kami tidak ingin berperang dengan kerajaan Persekutuan dengan tidak mengenakan caj tol. Ini kerana kerajaan Persekutuan akan mempunyai dasar undang-undang untuk menghentikan projek terowong dengan dakwaan bahawa kami sengaja mensabotaj kutipan tol Jambatan Kedua. Inilah sebabnya mengapa kerajaan negeri telah menetapkan kadar tol terowong pada kadar yang sama dengan Jambatan Kedua.

Sekali lagi, jika CAP menentang tempoh kosesi tol 30 tahun oleh kerajaan negeri Pulau Pinang, mengapakah CAP tidak menentang apabila konsesi tol Jambatan Kedua telah ditetapkan pada tempoh yang lebih lama iaitu 45 tahun?

Tindakan CAP untuk mempersoalkan kepakaran dan keupayaan teknikal syarikat-syarikat yang terbabit adalah ekspresi sentimen yang subjektif dan tidak menghiraukan hakikat bahawa Beijing Urban Construction Group dan China Railway Construction Corporation Ltd (CRCC) merupakan syarikat-syarikat pembinaan utama yang telah membina Stadium Olimpik Beijing “Sarang Burung” dan kebanyakan daripada landasan keretapi di China, termasuk landasan tertinggi ke Tibet. Sementara tiada sesiapa yang menjaminkan bahawa kemalangan tidak akan berlaku, namun jika itulah kriteria yang diikuti maka adakah kita akan menghentikan pembinaan jalanraya dan kapal terbang kerana kemalangan?

Malahan, Pelan Induk Pengangkutan Awam (PTM) telah mencadangkan pembinaan terowong bawah dasar laut. Bezanya cuma ia mencadangkan persiapan terowong menjelang 2025-2030 sementara kerajaan negeri ingin membawanya lebih awal kepada 2023-25. Tempoh 10-12 tahun untuk pembinaan laluan penghubung ketiga diperlukan untuk memastikan pematuhan semua keperluan keselamatan dan kebolehlaksanaan termasuk keselamatan alam sekitar.

Oleh kerana tempoh persiapan projek adalah 10-12 tahun, kerja perancangan harus bermula sekarang. Gambaran yang diberi oleh sesetengah pihak bahawa kerja akan bermula serta-merta dan terowong akan disiapkan dalam masa beberapa tahun adalah tidak benar sama sekali. Sepertimana Jambatan Kedua Pulau Pinang sepatutnya dibina 10 tahun lalu akibat peningkatan trafik, kami harus merancang bukan sahaja untuk generasi ini tetapi untuk generasi akan datang.

Kita tidak patut mewariskan kesesakan trafik kepada generasi akan datang supaya mereka tidak mengalami penderitaan akibat kegagalan untuk membuat perancangan masa depan. Mungkin kita tidak akan bermanfaat daripada projek-projek ini tetapi anak-anak dan cucu-cicit kita akan dapat menikmati manfaatnya. Inilah tanggungjawab kita – untuk menyediakan masa depan untuk generasi muda.

Terima kasih.

Yang benar,
Ketua Menteri

—–Mandarin Version ——
槟州首席部长林冠英公开信 — 致反对槟州3条大道及海底隧道疏解交通阻塞计划的槟州消费人协会及其他组织的公开信



















针对槟消协指责,称州政府不应该以丹绒槟榔的一片110英亩填海地皮,以为这项63亿令吉的工程融资一事,带出了当中严肃的问题,即:为什么槟消协没有严厉地批评国阵前朝政府在1999年时,以每平方尺1令吉的价格,贱价出售有关的填海地? 我们再次重申,对是项工程获标公司提出评估及建议的,是由州秘书及州财政司所领导的委员会,首长并没有参与其中。有关的公开招标程序,是一项透明及具问责的过程。










Leave a Comment