(On The Topic: Whistleblowers Revisited – How Effective Has the Enforcement of the Whistleblower Protection Act 2010(WPA) Been in Malaysia?)

It gives me pleasure to speak to you today at this 4th Annual Corporate Governance Summit organised here in Kuala Lumpur. I have been asked to speak on the issue of the Whistleblowers Protection Act 2010 (or “WPA”) which was passed by the federal Parliament and has been in force in Malaysia since December 2010.

Many of us here who are interested in corporate governance will have been captivated by the ongoing saga of alleged corruption and mismanagement in the RM250million National Feedlot Centre project. This is a corporate governance issue as well as a national governance issue. The question is will there be any action taken or will be it just be another case of of the RM2.52 billion losses incurred by MAS without anyone being punished and even those that caused losses such as Tan Sri Tajuddin Ramli being let off the hook.

Danaharta had agreed to settle with Tan Sri Tajudin on February 14 without enforcing a High Court decision on December 2009 in Danaharta’s favour ordering Tan Sri Tajudin to pay RM589.14 million to Danaharta, over a loan taken to purchase MAS. Where is the moral hazard?

I think I can summarise my view of the WPA by saying that is not so much a Whistleblowers Protection Act but rather a “Whispering to the Police Act”. When one blows a whistle, everyone can hear. This Act is different. It only protects those who report to the police or other government enforcement agencies under conditions of secrecy. Under the WPA, a whistleblower is supposed to make a report to an enforcement agency such as the police. If the police don’t take any action, that is tough. If the police decide that action should be taken, but the Attorney-General decides not to prosecute, that again is tough. All you have as a whistleblower is the right to be notified of the authorities’ decision, and the right not to have any detrimental action taken against you.

Under the New South Wales Public Interest Disclosure Act, if no action is taken by the enforcement agencies, a whistleblower will be protected if he brings the matter to the attention of a Member of Parliament or the media. In the UK, once he has reported the wrongdoing, or if he reasonably fears retribution from his employer, there is no restriction at all on whom a whistleblower can notify as long as the disclosure in good faith and judged by an employment tribunal to have been reasonable in the circumstances.

However, in Malaysia, it is an offence punishable by a fine of up to RM50,000 and imprisonment of up to 10 years if a whistleblower or the person receiving or investigating the report discloses any information about the person accused of wrongdoing, or any other information disclosed by the whistleblower, to a third party.

Under the WPA, a whistleblower does not enjoy any protection if he decides to communicate his allegation of wrongdoing to a person other than a government enforcement agency. And under the Act, even if the report is made to a government enforcement agency, the protection can be revoked if the enforcement agency is of the opinion that the report “principally involves questioning the merits of government policy, including policy of a public body”, or if the whistleblower commits an offence under the Act, such as disclosing the contents of his report to a third party.

I think we can all see that the WPA would have had absolutely no effect in the present cows and condos scandal, as it would not have protected any whistleblower who believed that the Malaysian public deserved to know about how a RM250 million soft loan given for the rearing of cattle was used to buy luxury condominiums in Bangsar and in Singapore. Without any media and public pressure, it is clear that no action would ever be taken and the allegations of wrongdoing in the NFC issue would simply have hushed up by the authorities.

But yet another issue that faces any whistleblower in this country is the fact that any information gained from government sources is routinely deemed to be an official secret, the disclosure of which is punishable under the Official Secrets Act 1972 by imprisonment of a minimum of one year and a maximum of seven years. This is not by any means a hypothetical risk. In 1979, my own father was convicted under the Official Secrets Act when he revealed the purchase price paid by the Government in a Swiss arms deal, though the minimum punishment of one year’s imprisonment was not yet then in place.

Such information should be made public. Whilst any person who has been unjustly defamed or maligned by malicious and false police reports should have the right to sue, the authorities should make available to the truthful whistleblower or the “lying” whistleblower as well as to the public all information obtained from such investigations. Even I was sued by the late Tan Sri Eric Chia when I exposed the RM 5 billion Perwaja scandal but I did not obtain the requisite information from the authorities.

The test should always be whether there is real public loss of funds. If there is then the protective safeguards should be in force. If none, then the whistleblower is merely whistling in the wind. More importantly, the MACC or any body authorised to conduct such investigations must be independent, possess powers to prosecute and free from any political oversight and accountable only to Parliament.

It is obvious to me, and I hope also to you, that the WPA will always be ineffective in fighting corruption and corporate wrongdoing involving the Government as long as the Official Secrets Act is not abolished and the culture of secrecy in Government is not replaced by a culture of transparency. Since 2008, both Selangor and Penang have enacted Freedom of Information Enactments that gives the rakyat the right to demand information from the Government instead of giving the Government the right to hide information from the rakyat.

In Penang, we have replaced direct negotiations with open tenders for all major government contracts, and introduced public asset declarations for all elected State Executive Councillors. The Penang state government does not expect any praise for our political commitment and personal obligation to promote integrity in leadership and transparency. However neither did we expect to be pilloried for politicising the public declaration of assets and even allowing Ministers to be endangered if they are compelled to follow suit.

Is our crime or public safety or the performance of Malaysian police so appalling that even Ministers are not safe if they publicly declare public assets? Or should I be walking around under police protection since I am endangered as I have declared my assets. This endangered argument is nothing more than a silly pretext by Ministers who want to hide their assets from public view. Those who hide their assets behind this “endangered” argument only arouse public suspicion that they have unexplained or unaccounted assets.

But to return to the Act that is the subject of this Session, I am afraid to have to conclude that the WPA unfortunately appears to be the product of the old mindset in this country that values secrecy above everything else. I believe that it is now high time for a culture of openness and transparency to become the norm in Malaysia, both in the corporate world and in the world of Government.

The lack of protective safeguards and proactive investigation in the WPA makes no difference for genuine whistleblowers. As long as there is no leadership by example and no moral outrage against those who refuse to comply with international norms of proper behaviour and trustworthy conduct of public assets, laws such as the WPA will only be an empty symbol of our fight against corruption.

Despite laws such as the WPA, Malaysia has suffered a precipitous decline in the rankings of Transparency International’s Corruption Perception Index from 56 in 2010 to 60 last year. For this reason it is political will, national commitment and even personal obligation rather than a single law such as the WPA will determine whether integrity in leadership centred on an ethically based society can be established. Thank you.

—BM translation —

Ucapan Ketua Menteri Pulau Pinang Lim Guan Eng di Sidang Kemuncak Tahunan Tadbir Urus Korporat Ke-4 di Kuala Lumpur pada 6 Mac 2012.

(Atas Topik: Pemberi Maklumat Dikaji Semula – Adakah Penguatkuasaan Akta Perlindungan Pemberi Maklumat 2010 (WPA) Di Malaysia Selama Ini Efektif?)

Keazaman Politik, Komitmen Kebangsaan Serta Kewajipan Peribadi Dan Bukan Undang-Undang Seperti WPA Yang Akan Menentukan Sama Ada Integriti Kepimpinan Yang Berkisar Pada Masyarakat Beretika Boleh Diwujudkan.

Sukacita saya menyampaikan ucapan saya kepada anda pada hari ini di Sidang Kemuncak Tahunan Tadbir Urus Korporat yang ke-4 di Kuala Lumpur. Saya telah diminta untuk mengulas tentang isu Akta Perlindungan Pemberi Maklumat 2010 (“Whistleblower’s Protection Act” atau “WPA”) yang telah diluluskan oleh Parlimen dan sudah pun dilaksanakan sejak Disember 2010.

Ramai di antara kita di sini yang berminat dalam tadbir urus korporat semestinya akan teruja dengan kisah yang berterusan mengenai dakwaan rasuah dan salah urus National Feedlot Centre yang melibatkan jumlah RM250 juta. Ini merupakan isu tadbir urus korporat dan juga isu tadbir urus negara. Soalannya adalah adakah apa-apa tindakan akan diambil ataupun adakah ia akan menjadi lagi satu kes kerugian RM2.52 bilion yang dialami oleh MAS tanpa ada apa-apa tindakan diambil ke atas mereka yang bertanggungjawab, yakni Tan Sri Tajudin Ramli yang tidak dikenakan apa-apa hukuman?

Danaharta telah bersetuju untuk menyelesaikan kes dengan Tan Sri Tajudin tanpa menguatkuasakan keputusan Mahkamah Tinggi pada Disember 2009 yang mengarahkan Tan Sri Tajudin untuk membayar RM589.14 juta kepada Danaharta kerana pinjaman yang telah diambil untuk pembelian MAS. Di manakah bahaya moral atau “moral hazard”?

Secara kesimpulan, pandangan saya mengenai WPA adalah ia bukanlah Akta Pemberi Maklumat (Whistleblowers Act) tetapi sebenarnya “Akta Membisik Kepada Polis”. Apabila seseorang meniup wisel, semua orang boleh mendengar. Akta ini lain. Ia hanya melindungi mereka yang melaporkan kepada pihak polis atau agensi-agensi penguatkuasa kerajaan di bawah keadaan rahsia. Di bawah WPA, seseorang pemberi maklumat perlu membuat laporan kepada agensi penguatkuasa seperti polis. Jika polis tidak mengambil sebarang tindakan, nasiblah. Jika polis mahu mengambil tindakan tetapi Ketua Peguam Negara tidak mahu mendakwa, nasiblah juga. Sebagai pemberi maklumat, seseorang itu hanya akan diberitahu tentang keputusan pihak berkuasa, serta diberi jaminan bahawa tiada tindakan akan diambil keatasnya.

Di bawah Akta Pendedahan Kepentingan Awam New South Wales, jika tiada tindakan diambil oleh agensi penguatkuasa, si pemberi maklumat akan dilindungi jika beliau membawa perkara tersebut kepada perhatian Ahli Parlimen ataupun media. Di UK, jika si pemberi maklumat mempunyai kebimbangan akan dikenakan hukuman oleh majikan setelah membuat aduan, tidak ada sebarang batasan terhadap siapa si pemberi maklumat itu boleh memberitahu selagi pendedahan maklumat itu dibuat dengan jujur dan diadili tribunal pekerjaan yang berasa tindakannya itu munasabah memandangkan keadaannya.

Sungguhpun begitu, di Malaysia, ia merupakan satu kesalahan yang boleh dihukum denda sampai RM50,000 dan dipenjarakan selama 10 tahun jika seseorang pemberi maklumat atau orang yang menerima atau menyiasat laporan tersebut itu mendedahkan apa-apa maklumat mengenai pesalah yang didakwa, atau apa-apa maklumat yang diberi oleh si pemberi maklumat, kepada pihak ketiga.

Di bawah WPA, si pemberi maklumat tidak akan dilindungi jika beliau mengutarakan dakwaannya kepada mana-mana pihak yang lain daripada agensi penguatkuasa kerajaan. Dan di bawah Akta itu juga, walaupun laporan itu dibuat kepada agensi penguatkuasa kerajaan, perlindungan itu boleh dibatalkan sekiranya agensi penguatkuasa itu berpendapat bahawa laporan itu “mempersoalkan merit dasar kerajaan, termasuk dasar badan-badan kerajaan”, atau jika si pemberi maklumat melakukan kesalahan di bawah Akta tersebut, seperti mendedahkan maklumat laporannya kepada pihak ketiga.

Adalah amat jelas kepada kita semua bahawa WPA itu tidak akan mempunyai apa-apa kesan dalam skandal lembu dan kondo, kerana ia tidak akan melindungi si pemberi maklumat yang telah membuat keputusan untuk memaklumkan rakyat Malaysia tentang salah guna pinjaman mudah RM250 juta yang telah diberi oleh Kerajaan untuk tujuan penternakan lembu tetapi telah digunakan pula untuk pembelian kondominium mewah di Bangsar dan Singapura. Tanpa tekanan awam dan media, adalah jelas bahawa tiada tindakan akan diambil terhadap dakwaan salah urus dalam isu NFC dan segalanya akan ditutup oleh pihak berkuasa.

Lagi satu isu yang dihadapi oleh mana-mana pemberi maklumat dalam negara ini adalah hakikat bahawa apa-apa maklumat yang didapati daripada sumber kerajaan selalunya disifatkan sebagai rahsia rasmi, di mana pendedahannya merupakan kesalahan di bawah Akta Rahsia Rasmi 1972 dan akan mendatangkan hukuman penjara sekurang-kurangnya satu tahun dan maksimum tujuh tahun. Ini bukan sekadar risiko andaian. Pada tahun 1979, ayah saya sendiri telah disabitkan kesalahan di bawah Akta Rahsia Rasmi apabila beliau mendedahkan harga pembelian dalam perjanjian jualbeli senjata Kerajaan dengan syarikat Switzerland, walaupun hukuman minima satu tahun belum lagi dilaksanakan.

Maklumat seperti itu seharusnya dijadikan pengetahuan awam. Sedangkan sesiapa yang difitnah atau ditohmah oleh laporan polis palsu mempunyai hak untuk saman, pihak berkuasa juga harus mendedahkan apa-apa maklumat daripada siasatan berkenaan kepada si pemberi maklumat yang jujur atau yang “menipu” serta juga kepada pihak awam. Saya sendiri telah disaman oleh mendiang Tan Sri Eric Chia apabila saya mendedahkan skandal Perwaja yang bernilai RM5 bilion tetapi saya tidak mendapat maklumat yang diperlukan daripada pihak berkuasa.

Ujiannya sepatutnya adalah sama ada telah berlaku kerugian dana awam. Sekiranya ada, perlindungan harus dikuatkuasakan. Sekiranya tidak, si pemberi maklumat itu hanya sekadar meniup dalam udara. Lebih penting sekali, SPRM atau pun mana-mana agensi yang menjalankan siasatan seharusnya diberi kuasa pendakwaan dan bebas daripada pengawasan politik dan bertanggungjawab hanya kepada Parlimen.

Adalah jelas kepada saya, dan saya harap kepada anda semua juga, bahawa WPA tidak akan efektif dalam memerangi rasuah dan salah urus korporat yang membabitkan Kerajaan selagi Akta Rahsia Rasmi tidak dimansuhkan dan budaya rahsia di Kerajaan tidak digantikan dengan budaya ketelusan. Sejak 2008, Selangor dan Pulau Pinang sudah pun menggubal Enakmen-enakmen Kebebasan Maklumat yang memberi hak kepada rakyat untuk menuntut maklumat daripada Kerajaan dan bukannya memberi hak kepada Kerajaan untuk menyembunyikan maklumat daripada rakyat.

Di Pulau Pinang, kami telah menggantikan rundingan terus dengan tender terbuka untuk semua kontrak-kontrak besar kerajaan, dan memperkenalkan pengisytiharan harta terbuka untuk semua Ahli-ahli Majlis Mesyuarat Kerajaan Negeri. Kerajaan Negeri Pulau Pinang tidak mengharapkan pujian untuk komitmen politik dan kewajipan peribadi untuk menggalakkan integriti kepimpinan dan ketelusan. Pada masa yang sama, kami pun tidak menjangka bahawa kami akan diserang kerana mempolitikkan pengisytiharan harta secara terbuka dan dituduh ingin membahayakan Menteri-menteri sekiranya mereka dipaksa untuk mengikut jejak langkah kami.

Adakah tahap jenayah atau keselamatan awam atau prestasi polis di Malaysia begitu teruk sampai para Menteri di negara kita tidak akan selamat jika mereka mengisytiharkan harta mereka secara terbuka? Atau adakah saya dilindungi polis kerana saya berada dalam bahaya setelah mengisytiharkan harta saya? Hujah “bahaya” ini tidak lain dan tidak bukan adalah alasan oleh Menteri-menteri yang ingin menyembunyikan harta mereka daripada pengetahuan umum. Mereka yang bersembunyi di belakang hujah “bahaya” ini hanya menimbulkan kesangsian umum bahawa mereka mempunyai harta yang yang tidak dapat dijelaskan.

Kembali kepada Akta yang menjadi tajuk perbincangan, saya terpaksa membuat kesimpulan bahawa WPA malangnya merupakan produk minda lama di negara kita yang mengutamakan rahsia. Saya percaya bahawa sudah tiba masanya untuk budaya terbuka dan telus untuk menjadi kebiasaan di Malaysia, di dunia korporat dan juga di dunia Kerajaan.

Kekurangan perlindungan yang diberi dan siasatan proaktif dalam WPA tidak membawa perbezaan kepada pemberi-pemberi maklumat yang sah. Selagi tidak ada teladan yang ditunjuk oleh kepimpinan dan tidak ada kemarahan umum terhadap mereka yang enggan mematuhi norma-norma antarabangsa dalam tingkah laku yang betul dan pengurusan harta awam yang boleh dipercayai, undang-undang seperti WPA hanya akan menjadi simbol kosong dalam usaha untuk membanteras rasuah.

Walaupun undang-undang seperti WPA telah dilaksanakan, Malaysia telah merudum dalam kedudukan Indeks Persepsi Rasuah Transparency International daripada tangga ke-56 pada tahun 2010 kepada tangga ke-60 tahun lepas. Kerana itu, adalah keazaman politik, komitmen kebangsaan serta juga kewajipan peribadi dan bukan undang-undang seperti WPA yang akan menentukan sama ada integriti kepimpinan yang berkisar pada masyarakat beretika boleh diwujudkan. Sekian, terima kasih.

– Mandarin Version—

槟州首席部长林冠英于2012年3月6日在第四届企业管治会议上发表演讲：

（主题：再探讨吹哨人 – 马来西亚2010年保护吹哨人法令的执法效率如何？）

政治意志、 国家责任、个人义务将决定能否树立以伦理社会为中心的廉正领导，而不是单靠一条法令如：保护吹哨人法令。

今天我受邀针对国会于2010年12月通过并生效的保护吹哨人法令进行演讲。

在场很多对企业管治在行的人一定对国家养牛中心2亿5000万令吉的贪污及管理不当丑闻感到迷惑。这是企业管治问题也是国家管治问题。这宗案件的问题是，当局是否会采取任何行动，又或者它又是另一宗“马航亏损25亿2000万令吉”，没有人需要受惩罚，而那些导致损失的人士如：丹斯里达祖丁蓝里也被放过一马。

国营金融资产管理公司于2月14日同意与丹斯里达祖丁庭外和解，无需执行2009年12月高庭对国家资产管理有利的判决，一笔勾消达祖丁所需偿还的5亿8914万令吉收购马航的债务。那么商业道德何在？

我想我可以总结我对吹哨人保护法令的看法，它不是保护吹哨人的法令，而是“吹哨让警方行动”的法令。意思说当一个人吹哨，全世界皆知。我国的法令却不一样。它只保护那些秘密向警方或政府执法单位投报的人。在这条法令下，一名吹哨人应该要向执法单位如警方报案。如果警方没有行动，那就很难了。如果警方决定采取行动，但是总检察长决定不提控，那样更难。一名吹哨人所拥有的权利，就是被告知执法当局的决定，而不是确保不遭“秋后算账”的权利。

在新南威尔斯公众利益公开法令中， 如果执法当局没有采取行动，一旦吹哨人将有关事情告诉国会议员或媒体，他的人身将受保护。在英国，一旦他告发不法事件，或如果他有理害怕雇主的报复，法令没有规定吹哨人只能向什么人透露，只要他的意图良善，而且劳资纠纷仲裁庭判决他的做法合乎情理的。

但是，在马来西亚，如果一名吹哨人或一个人向任何人揭发他收到的情报或调查当中不法勾当涉及人士、或向第三者揭发有关情报，这名吹哨人将被罚款最高5万令吉，监禁高达10年。

在吹哨者保护法令下，一名吹哨者如果决定把情报告知政府执法单位以外的人士，他将不受保护。在法令下，就算他将情报交给政府执法单位，但是，如果执法单位认为有关情报“原则上涉及质疑政府政策、包括公共机构的政策”，或是他触犯这条法令如报料给第三者，他的保护也将被撤销。

我们可以看出，吹哨者法令在现有养牛公寓丑闻中完全没有影响，马来西亚人民有权知道为何原本应该用来养牛的2亿5000万令吉软贷款，为何会被用来购买孟沙及新加坡的高级公寓，但它不保护任何如此相信的吹哨人。要不是因为媒体及公众的压力，当局根本不会采取行动，国家养牛中心所涉及的舞弊案也可能不了了之。

我国许多吹哨人面对的另一个问题是，任何来自政府的资料通常都会被视为官方机密，在1972后官方机密法令，公开官方机密可被判处监禁最少1年、最高7年。这不是假设性的风险。1979年，我的父亲林吉祥就曾被官方机密法令定罪，他当时公开政府瑞士军购案的买价，虽然当时还未列入至少1年监禁的法令条文。

这样的资讯其实应该公开。任何人遭不公平诽谤或遭恶意、虚假警方报案诬赖，应该有起诉权。当局应该向真正的吹哨者、虚报者或公众公布他们的调查结果。就算我曾经揭发50亿令吉的柏华惹丑闻而被已故丹斯里谢英福起诉，但是，我从来没有收过有关当局任何必要的资料。

他们要考虑的应该是有关案件有没有导致公众资金损失。如果有，那么就应该提供保护给吹哨人。如果没有，那么吹哨人也是白费蜃舌的。更重要的是，反贪委会或任何调查团体必须是独立、有提控权、不受政治干预、只对国会报告。

很显然地，我认为，希望你们也有同感，只要政府不废除官方机密法令、不推行施政透明，吹哨人保护法令将永远无法有效反贪及遏止企业的不良作风。自2008年，雪州及槟城两州已经通过资讯自由法令，让人民有权利向政府要求资讯，而不是让政府有权向人民隐埋资讯。

在槟州，我们已经实施公开招标来颁布政府所有主要工程的合约，取代所有的直接商谈， 我们也公开所有民选行政议员财产。槟州政府不期望我们推广廉正领导及透明度的政治责任及个人义务能够赢得表扬。但是，我们没预料到，我们竟然被抨击为将公开财产政治化、若部长们跟随，他们的人身安全将受到危害。

我们的治安、公共安全或马来西亚的警察是不是如此不堪一击？就连部长们如果公开财产也会不安全？那么，既然我已经公开财产，我的人身安全是不是受到威胁而应该在警方的保护下走动？这种公开财产威胁部长安全的言论实在荒唐，是那些有意隐埋本身财产部长的托辞。欲盖弥彰，那些引用上述言论而不愿公开财产的部长，只会让人更加怀疑他们是不是有不可告人的财产？

回到今天的正题，我不禁要总结，吹哨人保护法令不幸地是我们旧思想的产品，那就是隐藏为先。我相信，是时候让马来西亚更加开放及透明，让它们成为企业界及政府的新文化。

吹哨人保护法令没有为真正的吹哨人提供应有的保护、也没有积极的调查。我国领导人如果不以身作则、没有道德勇气对付那些违反国际公职人员守则、监守自盗的人，吹哨人保护法令等法律对肃贪都是毫无意义的。

尽管我们制定了吹哨人保护法令，马来西亚在国际透明组织的贪污印象指数还是从2010年第56名，降至去年第60名。因此，政治意志、 国家责任、个人义务将决定能否树立以伦理社会为中心的廉正领导，而不是单靠一条法令如：保护吹哨人法令。

林冠英

Shocking RM2.52 Billion Losses In 2011 Suffered By MAS Marks A Spiralling Dive Of No Return For Our National Carrier Unless Failed Policies Are Replaced With Professional Management, Results-Oriented Work Ethic And A New Business Model Based On Competency, Accountability and Transparency(CAT)

The shocking net loss of RM2.52 billion for 2011 recorded by national carrier Malaysia Airlines (MAS) is a stark reminder of how mismanagement and a failed business model has caused a crisis in the once-reputable and proud airline with its cash reserves almost bled dry.In fact, MAS has been on a downward spiral since the departure of now Minister in the Prime Minister Department Dato’ Seri Idris Jala in 2009, with its net profit of RM490 million in 2009 to RM234 million in 2010 plunging tragically to the record breaking staggering losses of RM2.52 billion in 2011.

These losses suffered are a far cry from a few years ago when Dato’ Seri Idris Jala was tasked to revitalise MAS as CEO. He was appointed in 2005 and was able to turn the company around to record a profit of RM850 million in 2007 against a loss of RM1.3 billion two years before that. Why is it that Dato’ Seri Idris was able to turn aroudn MAS and leave it in healthier conditions but all his hard work has been undone? Do we need Dato’ Seri Idris Jala back at the MAS cockpit to save the doomed airline?

In addition to the stark losses, MAS’s cash reserves more than halved to RM1 billion at the end of last year from RM2.1 billion at the end of 2010 while net assets dropped from RM3.5 billion to RM1.1 billion. In other words, MAS is no longer flying on fuel but instead is now flying on fumes. This is the legacy of a piratisation deal disguised as privatisation and subsequent re-nationalisation gone awry. Even 2001 bailout in which the Federal Government paid double the market price at the time could not rescue MAS from its fundamental problems. The Federal Government paid RM1.8 billion or RM8 per share to Tan Sri Tajudin Ramli instead of the market value of RM3.68 at the time.

MAS can not blame prevailing poor global economic conditions. In contrast Singapore Airlines managed to record profits last year. In fact, we need not even look that far as even local budget carrier Air Asia has been able to outdo MAS by miles. One need only to look at Air Asia’s current market capitalization which stands at RM10.1 billion, compared to MAS at RM4.8 billion. Air Asia, despite being only a decade old and far smaller in operations, is worth more than double in market capitalisation!

There must be something wrong when a budget airline that charges far lesser fares can make more money than an airline that charges more. The viability of our national airline is in question until and unless the fundamental issues are resolved. Is it a question of a failed business model or management failure, or both?

Clearly, the only way to prevent our national asset from plunging into a fatal crash is to engage a new business model based on the principles of Competency, Accountability and Transparency which has served the Penang State Government well. Not only have we been able to impress and attract investors by being the top manufacturing investment destination in Malaysia for two consecutive years running in 2010 and 2011, Penang has also been able to record budget surpluses every year since 2008 and have shaved our state government debts by 95% from RM630 million to RM30 million.

The current business model employed by MAS is clearly a failed one. If MAS continues to subscribe to the old centrally-planned model and political interference that breed corruption and inefficiency, our national carrier is doomed.

Finally, the question that Malaysians demand to know is who will be held accountable for such a loss? Surely RM2.52 billion losses by our national airline is unacceptable to everyone in the country, especially when the reason it was renationalised in the first place was to rescue it from the afflictions of mismanagement and a poor business model. The government must identify those responsible for such huge losses and take action against them as the people expect nothing less from a responsible government.

—BM Translation —

Kenyataan Akhbar oleh Setiausaha Agung DAP dan Ahli Parlimen Bagan Lim Guan Eng di Kuala Lumpur pada 1.3.2012

Kerugian Mengejutkan Sebanyak RM2.52 Bilion Yang Dialami Oleh MAS Untuk Tahun 2011 Akan Menjunamkan Syarikat Penerbangan Kebangsaan Melainkan Dasar-Dasar Yang Gagal Digantikan Dengan Pengurusan Profesional, Etika Kerja Yang Berorientasikan Hasil Dan Model Bisnes Baru Yang Berdasarkan Prinsip Cekap, Akauntabel Dan Telus (CAT).

Kerugian mengejutkan sebanyak RM2.52 bilion yang dialami oleh syarikat penerbangan kebangsaan Malaysia Airlines (MAS) untuk tahun 2011 adalah pengingatan jelas bahawa salah urus dan model bisnes yang gagal telah mengakibatkan krisis dalam syarikat penerbangan yang pernah menjadi kebanggaan ramai apabila simpanan tunainya juga sudah hampir kehausan. Sebenarnya, MAS sudah pun mula menjunam sejak pemergian Menteri dalam Jabatan Perdana Menteri Dato’ Seri Idris Jala pada tahun 2009, apabila keuntungan bersihnya telah merudum dari tahun ke tahun, yakni keuntungan RM490 juta pada tahun 2009 telah diikuti oleh keuntungan RM234 juta pada 2010 dan kemudiannya kerugian sebanyak RM2.52 bilion untuk tahun 2011.

Kerugian yang dialami ini jauh berbeza dengan prestasi beberapa tahun lalu apabila Dato’ Seri Idris Jala telah dilantik untuk memulihkan MAS sebagai CEO. Beliau dilantik pada tahun 2005 dan telah berjaya mencatatkan keuntungan RM850 juta pada tahun 2007 berbanding dengan kerugian RM1.3 bilion hanya 2 tahun sebelum itu. Dato’ Seri Idris telah memulihkan MAS tetapi semua usahanya sudah sia-sia sekarang. Adakah kita memerlukan Dato’ Seri Idris Jala untuk kembali menerajui kokpit MAS untuk menyelamatkannya?

Di samping kerugian yang teruk itu, simpanan tunai MAS telah diseparuhkan kepada RM1 bilion pada akhir tahun lepas daripada RM2.1 bilion pada akhir tahun 2010, sementara aset bersih telah menurun daripada RM3.5 bilion kepada RM1.1 bilion.

Dalam kata lain, MAS sudah tidak lagi terbang dengan bahan api tetapi hanya terbang dengan wasap. Inilah pewarisan “piratisation” atau perompakan yang menyamar sebagai penswastaan dan kemudian pengambil alihan semula oleh kerajaan secara tidak keruan. Malah tindakan Kerajaan Persekutuan untuk menyelamatkan MAS pada tahun 2001 dengan membayar dua kali ganda harga pasaran tidak dapat membantu. Kerajaan Persekutuan telah membayar RM1.8 bilion ataupun RM8 setiap saham kepada Tan Sri Tajudin Ramli walaupun harga pasaran pada masa itu hanya RM3.68 setiap saham.

MAS tidak boleh menyalahkan keadaan ekonomi global yang kurang sihat kerana Singapore Airlines telah mencatatkan keuntungan untuk tahun lepas. Malah, kita tidak perlu pergi jauh kerana syarikat penerbangan bajet tempatan Air Asia pun telah mengalahkan MAS. Kita hanya perlu melihat permodalan pasaran Air Asia yang bernilai RM10.1 bilion, berbanding MAS yang hanya bernilai RM4.8 bilion. Meskipun Air Asia hanya berumur satu dekad dan jauh lebih kecil dari segi operasi, ia bernilai lebih dua kali ganda dalam permodalan pasaran.

Tentunya terdapat masalah apabila syarikat penerbangan bajet yang mengenakan caj yang lebih rendah boleh lebih berjaya dan untung berbanding syarikat penerbangan yang mengenakan caj yang tinggi. Daya maju syarikat penerbangan kebangsaan kita akan terus dipersoalkan melainkan isu-isu fundamental diselesaikan. Adakah ianya satu masalah model bisnes yang gagal atau pengurusan yang gagal, ataupun kedua-duanya?

Adalah jelas bahawa cara untuk mengelakkan aset kebangsaan kita daripada terhempas adalah untuk menggunakan model bisnes baru yang berdasarkan prinsip Cekap, Akauntabel dan Telus yang telah membawa kejayaan kepada Kerajaan Negeri Pulau Pinang. Bukan sahaja kita berjaya meyakinkan dan menarik pelabur dan menjadi destinasi pelaburan pembuatan nombor satu di Malaysia untuk dua tahun berturut-turut pada tahun 2010 dan 2011, Pulau Pinang juga telah mencatatkan lebihan bajet pada setiap tahun sejak 2008 dan telah mengurangkan hutang Kerajaan Negeri sebanyak 95% daripada RM630 juta kepada RM30 juta.

Model bisnes yang sedang digunakan MAS jelas sudah gagal. Sekiranya MAS terus menggunakan kaedah perancangan pusat dan membenarkan campur tangan politik yang membiakkan rasuah dan ketidak cekapan, syarikat penerbangan kebangsaan kita akan ditakdirkan untuk gagal.

Akhirnya, soalan yang ingin ditanya oleh rakyat Malaysia adalah siapakah yang akan bertanggungjawab untuk kerugian yang besar ini? Sudah tentu kerugian RM2.52 bilion oleh syarikat penerbangan kebangsaan kita ini tidak boleh diterima semua, terutamanya apabila sebab utama ia diselamatkan oleh kerajaan adalah untuk menyelamatkannya daripada masalah-masalah salah urus dan model bisnes yang lemah. Kerajaan mestilah mengenal pasti mereka yang bertanggungjawab untuk kerugian yang besar ini dan mengambil tindakan ke atas mereka kerana itulah yang diharapkan oleh rakyat Malaysia.

========Mandarian Translation ==================

民主行动党秘书长及峇眼区国会议员林冠英于2012年3月1日在吉隆坡发表的文告:

马航竟然在2011年亏了高达25亿2千万令吉，实在令人震惊。如果所有失败的政策再不以专业的管理、以工作成绩衡量及能干、公信、透明的新经营模式来取代，那么我们国家的前途将会急转直下难以再回首。

马航2011年净亏本25亿2千万令吉实在令人震惊，也在在显示了管理不当及经营模式的失灵，已经为这家曾经著名的航空公司带来危机，其现金储备也几近枯竭。其实，在现任首相署部长拿督斯里依德利斯在2009年离开马航后，马航业绩就急转直下，从2009年的净利4亿9千万令吉、下滑至2010年的2亿3千400万令吉，接着灾难性的在2011年疯狂净亏25亿2千万令吉。

这巨大亏损与数年前拿督斯里依德利斯作为马航总裁时，简直天差地远。他在2005年走马上任后，在2007就为马航创下8亿5千万净利纪录，成功扭转前两年净亏13亿令吉的局面。为何，拿督依德利斯能转亏为盈，并且让马航走上健康的正轨，但如今他的心力付出却功亏一篑？我们是否需要拿督依德利斯重返马航，领航马航，拯救垂危的马航？

在严重亏损下，马航的现金储备已经从2010年终的21亿令吉，骤降超过一半至2011年终的1亿令吉。同时，马航净资产也从35亿令吉骤降至11亿令吉。换句话说，马航现在不再是载满汽油飞翔，而是载着满满的烦恼与问题在飞。

这就是私己化伪装成私营化的后遗症，将促使接下来的再度国有化曲折重重。即使当2001年联邦政府付出双倍市价紧急财援马航的时候，也根治不了马航的核心问题。当时联邦政府给付丹斯里塔朱丁每股8令吉共18亿令吉，而其市价只有每股3令吉68仙。

马航不可以将差强人意的表现归就全球经济危机，因为相反的新加坡航空却在去年的净利创纪录。其实远的不说，就连我国的廉价航空公司亚航的营运也赢了马航好几条街。看看亚航现有的资本额已经高达101亿令吉，而马航只有48亿令吉。亚航不只年轻马航数十年，营运规模也比马航小，但是资本额竟然是马航的两倍！

收取更少费用的廉价航空比收费更高的航空更赚钱，这一定有问题。我们国家的航空公司是否可行还是个问题，除非根本问题获得解决，究竟问题出在失败的运作模式或失败的管理，还是两者都有问题？

显然，只有如槟州政府实行的能力、问责和透明原则为基础的新商业模式，才是预防国家资产陷入致命崩溃的唯一方法。槟州民联政府不仅能打动和吸引外资，在2010年和2011年连续蝉联全国制造业投资之冠，也在2008年执政槟州后每年有盈余，并减少州政府的债务高达95%，从6亿3000万令吉减少至3000万令吉。

马航目前的运作模式明显失败，如果马航继续延续腐败和低效率的旧式中央计划模式和政治干预，国家事业注定失败。

最后，大马人民要知道谁该为这项亏损负责？全国没有一个人可以接受国航亏损了25亿2000万令吉，尤其当初重新国有化国航的原因就是要拯救其管理不当和糟糕的经营模式，政府必须找出谁必须对此巨大亏损负责并采取对付行动，这是国民对一个负责任政府的期待。

林冠英

According to news reports yesterday, Najib said that constitutional amendments are required to form an anti-corruption Service Commission with the power to appoint and sack members of the MACC. Currently, MACC officers are appointed via the public services commission. He then added that BN will only carry out the necessary amendments if they win two-thirds in the next GE.

This statement reveals the Prime Minister’s insincerity. If he were truly serious, he could easily have consulted PR on this matter. PR have no hesitation in giving support. There have been many occassions where PR has cast aside political partisanship for the public interest.

Clearly there is no need for BN to worry itself about not having a two-thirds majority when PR is willing to engage the BN on this matter and will generally support any effort to strengthen our institutions in the fight against corruption. Malaysians deserve an independent MACC that reports to Parliament and not the Prime Minister.

Clearly MCAA is not independent and this has affected its performance badly until Malaysia’s ranking under the Transparency International Corruption Perception Index has dropped from 56 in 2010 to 60 last year year. The need to amend the Federal Constitution only highlights that MACC in its present form is neither independent nor effectively performing its duty to fight corruption.

At the moment, there is nothing to convince Malaysians that the MACC is able to do that. For example, no action is forthcoming on the RM250 million cows for condos scandal involving the family of a Cabinet Minister? How are Malaysians supposed to take the MACC seriously when no action is taken against BN leaders with extraordinary wealth?

Lastly, if Najib is truly sincere about reforms and transparency, he must follow in the footsteps of the Penang State Government by commanding all his Ministers and Deputy Ministers to make a public declaration of their assets, just as how the Chief Minister and every EXCO member in Penang has done.

Malaysians are not impressed by BN’s election games as the PM has revealed his insincerity about reforms by promising to amend the constitution only if BN wins two-thirds when he can easily do it now by consulting with PR.

Lim Guan Eng

—- BM Version—-

Kenyataan Akhbar oleh Setiausaha Agung DAP dan Ahli Parlimen Bagan Lim Guan Eng di Kuala Lumpur pada 28.2.2012

Perdana Menteri Harus Menghentikan Permainan Pilihan Raya Umum Dan Buktikan Keikhlasannya Untuk Membasmi Rasuah Dengan Mengisytiharkan Harta Ahli-Ahli Kabinet Secara Umum Dan Meminda Perlembagaan Persekutuan Sekarang Untuk Mereformasikan Suruhanjaya Pencegah Rasuah Malaysian (SPRM) Kerana PR Akan Menyokong BN Untuk Mencapai Majoriti 2/3 Yang Diperlukan.

Perdana Menteri Dato’ Sri Najib Tun Razak telah mendedahkan bahawa Kerajaan BN sedang bermain dengan rakyat dan jelas tidak ikhlas dalam melakukan reformasi dengan kenyataannya bahawa beliau akan memberikan lebih kuasa kepada SPRM sekiranya BN memenangi majoriti dua-pertiga dalam Pilihan Raya Umum yang akan datang. Perdana Menteri harus menghentikan permainan pilihan raya dan membuktikan keikhlasannya untuk membasmi rasuah dengan mengisytiharkan harta ahli-ahli Kabinet secara terbuka dan meminda Perlembagaan Persekutuan sekarang untuk mereformasikan SPRM kerana PR akan menyokong BN untuk mencapai majoriti 2/3 yang diperlukan.

Mengikut laporan berita semalam, Najib berkata bahawa pindaan perlembagaan diperlukan untuk membentuk Suruhanjaya Perkhidmatan anti-rasuah dengan kuasa untuk melantik dan menamatkan jawatan-jawatan dalam SPRM. Kini, pegawai-pegawai SPRM dilantik melalui Suruhanjaya Perkhidmatan Awam. Beliau telah menambah bahawa BN akan melakukan pindaan yang diperlukan jika mereka memenangi majoriti dua-pertiga dalam PRU akan datang.

Kenyataan ini mendedahkan ketidakikhlasan Perdana Menteri. Jika beliau betul-betul serius, beliau boleh sahaja berunding dengan PR mengenai perkara ini. PR tidak akan teragak-agak untuk menyokong. Sudah banyak kali PR telah mengenepikan perbezaan politik untuk kepentingan umum.

Adalah jelas bahawa BN tidak harus bimbang kerana tidak mempunyai majoriti dua-pertiga apabila PR bersedia untuk berunding dengan BN mengenai perkara ini dan secara amnya akan menyokong sebarang usaha untuk mengukuhkan institusi-institusi dalam usaha membasmi rasuah. Rakyat Malaysia patut mempunyai badan SPRM yang bebas dan di bawah naungan Parlimen dan bukan Perdana Menteri.

Sudah jelas bahawa SPRM tidak bebas dan ini telah menjejaskan prestasinya sampai kedudukan Malaysia dalam Indeks Persepsi Rasuah Transparency International telah menurun daripada tangga ke-56 pada tahun 2010 kepada tangga ke-60 tahun lepas. Keperluan untuk meminda Perlembagaan Persekutuan hanya menekankan hakikat bahawa SPRM dalam bentuk sekarang bukan sahaja tidak bebas tetapi tidak berupaya untuk membanteras rasuah dengan efektif.

Pada masa ini, rakyat Malaysia tidak yakin bahawa SPRM berupaya untuk melakukan begitu. Sebagai contoh, tidak ada tindakan dalam skandal RM250 juta “lembu dan kondo” yang membabitkan keluarga Menteri Kabinet. Bagaimanakah rakyat Malaysia akan mengambil SPRM secara serius apabila tidak ada tindakan diambil ke atas pemimpin-pemimpin BN yang mempunyai kekayaan luarbiasa?

Akhirnya, jika Najib betul-betul ikhlas tentang reformasi dan ketelusan, beliau harus mengikuti jejak langkah Kerajaan Negeri Pulau Pinang dengan mengarahkan semua Menteri-menteri dan Timbalan-timbalan Menterinya untuk mengisytiharkan harta mereka secara terbuka, sepertimana yang dilakukan Ketua Menteri dan semua ahli Exco Pulau Pinang.

Rakyat Malaysia tidak kagum dengan permainan pilihanraya BN kerana PM sudah pun mendedahkan ketidakikhlasannya untuk melakukan reformasi dengan menjanjikan pindaan perlembagaan hanya jika BN memenangi majoriti dua-pertiga apabila beliau boleh melakukannya sekarang dengan berunding dengan PR.

LIM GUAN ENG

—Mandarin Version—

民主行动党秘书长兼峇眼区国会议员林冠英于2012年2月28日在吉隆坡发表声明：

首相应该要停止玩弄大选牌，展现他肃贪的诚意，公布内阁成员的财产，马上修改联邦宪法、改革马来西亚反贪污委员会，到时，民联也会支持国阵保住国会三分二议席。

首相拿督斯里纳吉已经透露，国阵政府只是在玩弄人民，并不是诚心要改革，他说若国阵在来届大选中赢取三分之二的多数议席，将赋予反贪委员会更多的权利。首相应该停止玩弄大选牌，展现他肃贪的诚意，公布内阁成员的财产，马上修改联邦宪法、改革马来西亚反贪污委员会，到时，民联也会支持国阵拥有国会三分二议席的优势。

根据昨日的新闻，纳吉说修改宪法是根据要求，成立一个有权力聘用和开除官员的反贪服务委员会。目前，反贪委员会官员是通过公共服务委员会委任。纳吉还补充国阵只进行必要的修订，如果他们赢取三分之二的优势。

这声明揭露首相毫无诚意，如果他是认真的，他大可谘询民联的意见，民联将毫不犹豫给予支持。许多场合上，民众都为了公众利益将政治歧见放在一旁。

国阵不需要担心若没赢得三分之二的优势，因为民联愿意配合国阵在支持反贪行动上的宪法修改，马来西亚人应该得到一个独立自主反贪委员会，反贪会应该向国会报提呈告，而不是对首相报告。

反贪会明显是不独立的，并严重影响其声誉，以致马来西亚在透明国际清廉指数的排名从2010年第56名下降到去年第60名。修改联邦宪法是有必要的，因为现在的反贪会既不独立，也无法有效的执行反贪任务。

目前没什么能说服马来西亚人民，反贪会是可以做到这点的。举个例子，没有行动对付涉及2亿5000万令吉养牛丑闻的内阁部长家人。国人要如何看待反贪会，当国阵领袖拥有非凡财富却不被采取行动。

最后，若纳吉是真心进行改革和透明，他必须追随槟州民联政府的脚步，下令他所有的部长和副部长公布财产，就如槟州首长和其他行政议员所做的。

国民不会钦佩国阵的大选游戏，首相已经透露他毫无诚意的修改联邦宪法承诺，就是国阵必须赢取三分之二的优势，而这可轻易的谘询民联意见。

林冠英

In other words, we have a damning indictment by the Law Minister himself that the RM 250 million loan used to pay for Shahrizat and her family’s personal expenses, purchase of two luxury condominium units in Bangsar, Kuala Lumpur is a criminal breach of trust. Malaysians want to know why has neither the Malaysian Anti-Corruption Commission (MACC) nor the police taken any action on those responsible in the RM250million NFC fiasco?

On 22 December 2011, the MACC announced that a special team headed by MACC investigating director Datuk Mustafar Ali has been formed to investigate claims of misappropriation in the NFC issue. A month later, Parliament’s Public Accounts Committee (PAC) chairman Azmi Khalid stated that they will wait for the police and the MACC to complete their investigations before deciding if it should continue with its own probe.

One week ago, Federal Commercial Crimes director Syed Ismail Syed Azizan said that the police was nearly done with their investigations and would be re-submitting their investigation papers to the Attorney-General. This will in fact be their second submission as the Attorney-General had returned their initial findings on January 17 and requested for further investigations.

In other words, there has been a merry-go-round of investigations and shifting of responsibilities but not a single mode of action has been taken! Law Minister Nazri Aziz has made it clear that NFCorp has breached its loan conditions and committed constructive breach of trust by utilising public funds from a RM250million government loan to purchase luxury condominiums worth millions in Bangsar, Kuala Lumpur. There are now numerous allegations that other luxury condominiums have been bought overseas as well.

In developed countries committed to fighting corruption, failure to hold an open tender is tantamount to a corrupt act. Already the failure to hold an open tender for the NFC has even been highlighted by Datuk Seri Nazri Aziz. Malaysians now demand to know who is sleeping on the job and why MACC and the police have not acted against those responsible when the Law Minister Nazri Aziz himself has said that the RM250 million NFC cows and condos scandal is tantamount to constructive breach of trust.

Lim Guan Eng

—– Mandarin Version—

民主行动党秘书长兼峇眼区国会议员林冠英于2012年2月15日在吉隆坡发表声明：

当首相署法律部长认为，国家养牛中心及公寓2亿5000万令吉丑闻属于推定失信(Constructive breach of trust)，为什么反贪污委员会及警察还没有采取任何行动？

养牛公寓2亿5000万令吉丑闻已经达到一个新的沸腾点，就连首相署掌管法律的部长拿督斯里纳兹里都认为，国家养牛中心已经违背它与联邦政府贷款的条件。纳兹里认为，这确实是推定失信。这笔钱本来是应该用在养牛业，但是却用在其它用途。国家发出这笔贷款是基于国家养牛中心的计划，它应该用来养牛，以更低的价格出售牛肉。

换句话说，我们的法律部长已经强烈谴责上述养牛公司使用2亿5000万令吉来支付莎丽扎及其家人的私人花费、两幢吉隆坡孟沙区的公寓，已经是推定失信。国人要知道，为什么反贪污委员会及警方都还没有采取行动，对付这起2亿5000万令吉丑闻的罪魁祸首？

2011年12月22日，反贪委宣布已经成立一个以调查总监拿督慕斯达法为首的特别小组，来调查国家养牛中心所涉及的不当行为。一个月后，国会公账调查委员会主席阿兹米说，他们会等到警察及反贪委完成他们的调查，再决定是否进行本身的调查工作。

一个星期前，联邦商业罪案总监赛依斯迈尔说，警方的调查工作已经接近尾声，他们需要向总检察长提呈调查报告。这将是他们第二次呈交报告，总检察长已经在1月17日退还他们的初步调查报告，并要求他们进一步调查。

换句话说，调查及找出祸首的工作一直在兜圈子，但是还没有任何人被对付！法律部长纳兹里已经讲得很清楚，国家养牛中心利用国家的2亿5000万令吉贷款来购买吉隆坡孟沙区的豪华公寓，已经违反了它的贷款条件、属于推定失信。还有许多有待证示的言论也指控他们在国外购买豪华公寓。

在那些立志肃贪的发达国家 ，如果没有进行公开招标已经形同贪污。关于这点，拿督斯里纳兹里已经点出国家养牛中心计划没有公开招标的问题。国民现在要知道，到底是谁玩忽职守，当首相署法律部长认为，国家养牛中心及公寓2亿5000万令吉丑闻确实是推定失信，为什么反贪污委员会及警察还没有采取任何行动？

林冠英

First Rural and Regional Development Minister Datuk Seri Shafie Apdal had responded 2 days ago to my suggestion that the financial aid of RM100 be given out yearly to school children and RM500 for the poor. I had expressed disappointment that the BN government had only undertaken this initiative during the general election year but not every year.

By giving this financial assistance, the BN is copying from the PR Penang’s cash aid social initiatives such as the annual RM 100 Senior Citizens Program. However unlike PR, the BN government had refused to state that this program would be given yearly. Datuk Shafie had said that this can be continued only if the economy continues to grow rapidly.

This is an insincere conditional promise by Datuk Shafie, as any responsible government is duty bound to give financial assistance yearly to the poor. Datuk Shafie must be reminded that it is the government responsibility to ensure economic growth and progress. Why should the poor be punished for the government’s poor financial performance?

A government’s basic duty to the poor is so essential that it should not be subjected to BN’s poor economic management and performance. If Penang PR state government can guarantee yearly financial assistance to the needy, even though Penang’s state budget is 200 times smaller than the BN Federal government’s budget, there is no reason why BN dare not make such an annual commitment.

Failure by BN to make this annual commitment only lends credibility that this is politically motivated and a naked attempt to buy votes for this year’s general elections. Can Datuk Seri Najib make a firm commitment like PR state governments that these financial aid costing RM1.8 billion for 3.4 million households of RM500 each and RM550 million for 5.5 million students of RM100, can be “institutionalised” by being given out yearly?

Does Datuk Seri Najib also agree with Minister in the Prime Minister’s Department Datuk Seri Mohamed Nazri Aziz’s suggestion that UMNO Wanita chief Datuk Seri Shahrizat Abdul Jalil save her Cabinet post by repaying the RM250 million government loan obtained for the scandal-ridden National Feedlot Centre (NFC) project? This is a first ever admission by a Cabinet Minister that not only Sharizat is tied to the cows and condos scandal but that there is wrongdoing.

Nazri added, “She does not have to resign. The main thing is, return the money to the government. But after this, it is better to use open tender to avoid such unwanted incidents.” Why should the money be returned if there is no wrongdoing? Even, returning the money is inadequate. Action must be taken against those responsible and Sharizat should also resign. Also why was there no open tender conducted in the first place?

BN must remember that public funds from the RM 250 million loan are used to pay for Shahrizat and her family’s personal expenses, purchase of two luxury condominium units in Bangsar, Kuala Lumpur. In response to claims that NFCorp had purchased two luxury condominiums worth RM34 million in Singapore’s posh Marina Bay Suites, Shahrizat’s son Wan Shahinur Izmir had explained recently that the company had decided that it would make better use of the money by investing in property during a break in business operations.

That not just unacceptable but an serious affront to the standards of financial propriety, trust and accountability. Malaysians demand action now. Failure to act shows the failure of the government’s National Key Results Area under the Government Transformation Programme(GTP) to fight corruption.

Lim Guan Eng

—- BM version–
Kenyataan Akhbar oleh Setiausaha Agung DAP dan Ahli Parlimen Bagan Lim Guan Eng di Kuala Lumpur pada 14.2.2012

Adakah Perdana Menteri Bersetuju Dengan Dua Ahli Kabinetnya Bahawa Datuk Seri Shahrizat Abdul Jalil Patut Kembalikan RM250 Juta Dalam Skandal Lembu Dan Kondo NFC Dan Juga Menjadikan Bantuan Kewangan RM100 Kepada Pelajar Sekolah Dan RM500 Bantuan Rakyat 1Malaysia (BR1M) Sebagai Program Tahunan?

Adakah Perdana Menteri Dato’ Sri Najib Tun Razak bersetuju dengan dua Ahli Kabinetnya bahawa Datuk Seri Shahrizat Abdul Jalil patut mengembalikan RM250 juta dalam skandal lembu dan kondo NFC dan juga menjadikan bantuan kewangan RM100 kepada pelajar sekolah dan RM500 Bantuan Rakyat 1Malaysia (BR1M) sebagai program tahunan?

Pertamanya, Menteri Kemajuan Luar Bandar dan Wilayah Datuk Seri Shafie Apdal kelmarin telah membalas cadangan saya bahawa bantuan kewangan RM100 kepada pelajar sekolah dan RM500 untuk keluarga miskin harus diberi setiap tahun. Saya telah menzahirkan kekecewaan kerana Kerajaan BN hanya melaksanakan inisiatif ini menjelang Pilihan Raya Umum dan bukan setiap tahun.

Bantuan kewangan yang diberi ini adalah tiruan daripada inisiatif bantuan kewangan sosial PR Pulau Pinang seperti RM100 setiap tahun dalam Program Penghargaan Warga Emas. Tetapi, tidak seperti PR, Kerajaan BN tidak enggan menyatakan sama ada program ini akan dibuat secara tahunan. Datuk Shafie telah berkata bahawa program ini hanya boleh diteruskan jika ekonomi terus berkembang.

Ini merupakan janji bersyarat yang tidak ikhlas oleh Datuk Shafie, kerana sebuah kerajaan yang bertanggungjawab harus memberi bantuan kewangan tahunan kepada golongan miskin. Datuk Shafie harus diingati bahawa adalah tanggungjawab kerajaan untuk memastikan pertumbuhan dan kemajuan ekonomi. Kenapakah harus golongan miskin dihukum kerana prestasi kewangan kerajaan yang lemah?

Tanggungjawab asas kerajaan kepada golongan miskin adalah penting dan tidak patut tertakluk kepada pengurusan dan prestasi ekonomi yang lemah oleh BN. Jika Kerajaan Negeri PR Pulau Pinang boleh memberi jaminan bantuan kewangan tahunan kepada golongan yang memerlukannya walaupun bajet Pulau Pinang adalah 200 kali lebih kecil daripada bajet Kerajaan Persekutuan BN, tidak ada sebab kenapa BN tidak berani membuat komitmen tahunan yang serupa.

Kegagalan BN untuk membuat komitmen tahunan ini hanya memperkukuhkan hakikat bahawa inisiatif ini bermotif politik dan merupakan cubaan untuk membeli undi menjelang Pilihan Raya Umum tahun ini. Bolehkah Datuk Seri Najib membuat komitmen yang teguh seperti Kerajaan-kerajaan Negeri PR bahawa bantuan kewangan yang menelan belanja RM1.8 bilion atau RM500 seisi rumah untuk 3.4 juta isi rumah dan RM550 juta atau RM100 seorang pelajar untuk 5.5 juta pelajar boleh “diinstitusikan” sebagai program tahunan?

Adakah Datuk Seri Najib juga bersetuju dengan Menteri dalam Jabatan Perdana Menteri Datuk Seri Mohamed Nazri Aziz bahawa Ketua Wanita UMNO Datuk Seri Shahrizat Abdul Jalil boleh menyelamatkan jawatan Kabinetnya dengan membayar balik pinjaman RM250 juta yang telah diberi untuk projek Pusat Fidlot Nasional (NFC) yang kian menjadi skandal? Ini adalah pengakuan kali pertama oleh seorang Menteri Kabinet bahawa Shahrizat bukan sahaja terlibat kepada skandal lembu dan kondo tetapi juga bahawa kesalahan telah berlaku.

Nazri bertambah, “Beliau tidak harus letak jawatan. Yang paling penting, kembalikan duit itu kepada kerajaan. “Tetapi selepas ini, adalah lebih baik dijalankan secara tender terbuka bagi mengelak masalah hal yang tidak diingini.” Kenapakah duit harus dikembalikan jika tidak ada kesalahan? Pun begitu, pengembalian duit tidak mencukupi. Tindakan harus diambil ke atas mereka yang bertanggungjawab dan Shahrizat juga harus letak jawatan. Dan satu lagi, kenapakah tender terbuka tidak dilaksanakan dari permulaan?
BN harus ingat bahawa dana umum daripada pinjaman RM250 juta telah digunakan oleh Shahrizat dan keluarganya untuk perbelanjaan peribadi, pembelian dua kondominium mewah di Bangsar, Kuala Lumpur. Dalam kenyataan balas mengenai dakwaan bahawa NFCorp telah membeli dua unit kondominium mewah bernilai RM34 juta di Marina Bay Suites Singapura, anak Shahrizat iaitu Wan Shahinur Izmir telah menjelaskan bahawa syarikat telah mengambil keputusan untuk membuat pelaburan hartanah supaya dapat memanfaatkan duit pinjaman itu dengan lebih produktif semasa projek tersebut dihentikan sementara.

Ini bukan sahaja tidak boleh diterima tetapi merupakan penghinaan kepada standard kebiasaan kewangan, amanah dan kebertanggungjawaban. Rakyat Malaysia menuntut supaya tindakan diambil serta merta. Kegagalan untuk bertindak menunjukkan kegagalan Bidang Keberhasilan Utama Negara (NKRA) membasmi rasuah di bawah Program Transformasi Kerajaan.

Lim Guan Eng

—-Mandarin Version–

民主行动党秘书长兼峇眼区国会议员林冠英于2012年2月14日在吉隆坡发表声明：

首相是否同意他的两名内阁部长所建议的，叫拿督斯里莎丽扎交还国家养牛中心或养牛公寓丑闻的2亿5000万令吉，并且每年发出100令吉给学生及500令吉作为一个马来西亚人民援助金？

首相是否同意他的两名内阁部长所建议的，叫拿督斯里莎丽扎交回国家养牛中心或养牛公寓丑闻的2亿5000万令吉，并且每年发出100令吉给学生及500令吉作为一个马来西亚人民援助金？

首先，乡村及区域发展部长拿督斯里沙菲阿达两天前，回应了我关于每年发出100令吉给学生及500令吉的贫穷人民援助金。我对于国阵只在选举年采取这项措施，而不是把它列为常年计划感到失望。

国阵其实是模仿槟州民联的社会福利计划如：乐龄人士100令吉回馈金，而发出这笔援助金。但是，国阵却不愿意像民联那样，每年都进行这项计划。拿督沙菲说，如果国家经济持续发展，政府才可以延续这项援助金计划。

拿督沙菲的承诺是不真诚、有条件的，任何一个负责任的政府都有权利提供常年援助给穷人。我要提醒拿督沙菲，政府有责任确保经济成长及进步。为什么政府财务表现不良的话，穷人就必须被惩罚？

照顾穷人是政府最基本的职责，这不应该受到国阵差劲的经济管理及表现影响。槟州民联政府的预算少过国阵联邦政府的预算200倍，如果槟州民联政府都可以发出常年援助金给穷人，国阵没有理由做不到。

国阵不把这项措施列为常年计划，只会让人更加相信，这是为了赢得今年选举的政治手段及买票行为。拿督斯里纳吉是否可以像民联州政府那样，下定决心，将这笔总数18亿令吉、让340万户家庭的500令吉援助金及总数5亿5000万令吉，让550万名学生受惠的100令吉补贴，制度化列为常年拨款？

首相拿督斯里纳吉是否同意首相署部长拿督斯里莫哈末纳兹里的建议，让巫统妇女组主席拿督斯里莎丽扎， 交还国家养牛中心丑闻2亿5000万令吉的政府贷款，就可以保住内阁职？这是第一次内阁部长承认，不只莎丽扎与养牛公寓丑闻有牵连，当中也是犯罪之处。

纳兹里说：“她不需要辞职。最重要是，把钱还给政府。从此以后，最好采纳公开招标，来避免这样的事情再发生。”如果没有做错事，为什么要把钱还回给政府？即使是还钱也是不恰当的。当局必须对有关人士采取行动，而莎丽扎必须辞职。还要，一开始为什么不进行公开招标？

国阵必须记得，上述2亿5000万令吉的公款是用来支付莎丽扎和其家人的私人开销、购买吉隆坡孟沙区两幢豪华公寓的费用。在回应关于国家养牛中心以3400万令吉在新加坡Marina Bay购买两幢豪华公寓时，莎丽扎的儿子万沙希努解释说，国家养牛公司在生意操作上，决定把上述款项用来投资房地产。

这是不能被接受的，也是严重侮辱财政守则、诚信及公信水平的做法。马来西亚人要求当局马上采取行动。如果又是不了了之，证明政府国家转型计划中“贪污”关键成效领域的成绩已经付诸东流。

林冠英

Akan tetapi mengapakah beliau atau BN Pulau Pinang tidak berani menyaman saya ke mahkamah kalau saya tidak bercakap benar? Saya telah menyatakan samada kerugian kepada kerajaan negeri adalah RM40 juta ataupun RM14.7 juta ataupun RM500,000 ia tetap satu skendal. Jumlah wang yang kerugian rakyat samada RM40 juta ataupun RM500,000 tidak menukar istilah skendal kepada bukan skendal samada seperti yang haram tidak boleh dihalalkan hanya kerana jumlah yang terbabit dikurangkan.

Oleh kerana BN dan Dr Teng tidak berani buat saman malu ke atas saya, mereka telah membuat suatu tuduhan serius bahawa saya lebih suka membayar RM14,7 juta pampasan dalam skendal tanah Tang Hak Ju kepada mahkamah atas kepentingan peribadi saya. Tuduhan ini adalah serius kerana menyatakan saya telah menyalahgunakan kuasa saya untuk membuat bayaran RM14.7 juta kepada Tang Hak Ju dalam mahkamah yang sepatutnya tidak dibayar.

Mahkamah telah melepaskan wang RM14.7 juta kepada Tang Hak Ju tanpa restu kerajaan negeri. Tetapi bolehkah Teng dan BN mengambil pendirian bahawa kerajaan negeri berkuasa untuk engkar perintah mahkamah?

Kerajaan negeri telah menurut perintah mahkamah dan nasihat daripada Penasihat Undang-undang Negeri Pulau Pinang yang dilantik oleh Peguam Negara. Semua rekod ada minitkan bahawa pembayaran RM14.7 juta ini dibuat atas nasihat Penasihat Undang-undang sungguhpun dengan tidak rela hati oleh kerajaan negeri. Tuduhan BN Pulau Pinang dan Dr Teng adalah sungguh tidak bertanggungjawab dan serius kerana dibuat ke atas saya atau Penasihat Undang-undang Pulau Pinang bahawa pembayaran dibuat daripada dana wang rakyat kemudian dipolitikkan isu berkenaan demik kepentingan peribadi.

Bayaran deposit RM14.7 juta merupakan 50% daripada jumlah kos ganti rugi sebanyak RM29.4 juta kepada Tang Hak Ju. Sekiranya bayaran faedah yang dianggarkan sebanyak RM10 juta diambilkira, maka jumlah kos pampasan adalah sebanyak RM40 juta. Kes ini berlaku bila kerajaan BN yang lama “tersilap’ dengan memberikan kelulusan tanah seluas 10.6 ekar dan permit kuari kepada Tang Hak Ju atas tanah yang tidak dimiliki kerajaan negeri tetapi oleh pihak swasta.

Kerajaan Negeri Pulau Pinang telah mendepositkan wang sejumlah RM14,678,135.50 ke Mahkamah Tinggi Pulau Pinang pada 18 Mei 2009 seperti yang telah diperintahkan oleh mahkamah pada 19 Febuari 2009 sungguhpun skendal tanah ini berlaku pada pentadbiran lama.Berikutan suatu keputusan oleh Mahkamah Rayuan baru-baru ini telah mengurangkan bayaran ganti rugi untuk Tang Hak Ju kepada RM500,000/-. Akan tetapi perkara ini belum muktamad kerana proses perundangan belum selesai dan mungkin dirujuk kepada Mahkamah Persekutuan

Adakah kerajaan BN bersedia menghormati prinsip akauntabiliti menanggung pembayaran sekiranya kerajaan negeri PR berjaya mengurangkan pembayaran kepada RM500,000/-.. Lagi serius jika RM14.7 juta deposit yang telahpun dibayar kepada Tang Hak Ju tidak dikembalikan kepada kerajaan negeri adakah BN Pulau Pinang dan Dr Teng rela membayar RM14.7 juta ini?

Setiausaha BN Datuk Seri Dr Hilmi Yahya pula menyatakan bahawa Suruhanjya Pencegah Rasuah Malaysia(SPRM) pun telah sahkan bahawa kes ini bukan skendal atau penipuan sungguhpun kerajaan negeri tidak dimaklumkan tentang perkara ini. SPRM sepatutnya menghubungi kerajaan negeri yang buat laporan kepada SPRM tetapi tidak dimaklumkan langsung yang seterusnya menimbulkan soalan samada SPRM bertindak hanya sebagai alat dan senjata politik BN.

Lim Guan Eng

——Mandarin Translation ———–

槟州首席部长林冠英于2012年2月7日在槟城乔治市发表声明：

我挑战槟州国阵及丁福南医生 拿出证据，证明我一味地为了私人利益，而在陈合裕土地丑闻案件还在上诉的当中，缴付了1470万令吉。

我挑战槟州国阵及丁福南医生 拿出证据，证明我一味地为了私人利益，而在陈合裕土地舞弊案件还在上诉的当中，缴付了1470万令吉。我知道槟州国阵与丁福南医生对我感到生气，是因为我拒绝针对指陈合裕土地案是一宗舞弊案撤回言论或道歉。

如果我讲的话不是事实，为什么他或槟州国阵不敢告我上法庭？我已经说了，不论是造成槟州政府损失4000万令吉、还是1470万令吉或是50万令吉，舞弊就是舞弊。人民钱财的损失，不论是4000万令吉，还是50万令吉，不会改变“舞弊”这个词的含义，正如非法的事情，不会因为涉及数额的大小，而变得合法。

由于国阵与丁福南不敢起诉我毁谤，他们做了一个严重的指责，说我为了个人的利益，在陈合裕土地舞弊案中缴付1470万令吉给法庭。这是一项严重的指责，等于说我滥用权力，在法庭缴付1470万令吉给陈合裕，这笔钱原本是不必还的。

法庭已经在未经州政府的同意下，将1470万令吉交给了陈合裕。丁福南和国阵能否表明立场，州政府是否可以违抗庭令？

州政府根据庭令并听取国家法律局所委任的州法律顾问的劝告。 所有记录都显示，州政府是在的听取州法律顾问的建议下，不情愿地缴付1470万令吉。槟州国阵及丁福南实在不负责任，还对我或州法律顾问进行严重的指控，指我们为了私利付款，然后将课题政治化。

上述1470万令吉的抵押金是付给陈合裕赔偿金2940万令吉的50%，这还不包括约1000万令吉的利息。这宗案件的发生是由于前朝国阵政府“失误”，批准陈合裕拥有一块10.6英亩的土地及采矿准证，这块土地并非由州政府拥有，而是属于私人地。

槟州政府已经在2009提5月18日遵从庭令，将1千467万8千135令吉50仙的款项，付给槟城第二高等法庭，作为陈合裕土地舞弊案的赔偿抵押金。此案也是前朝政府涉及土地舞弊所留下的。上诉庭最近已经将这笔赔给陈合裕的款项减少至50万令吉。但是这宗案件还没有了结，因为其司法程序还没有解决，可有可能会交由联邦法庭处理。

如果槟州民联政府成功将赔偿金减至50万令吉，国阵会不会负起责任缴付这笔赔偿金？更严重的是，如果州政府拿不回已经缴付给陈合裕的1470万令吉，槟州民联和丁福南是否愿意赔偿这1470万令吉？

国阵秘书拿督希尔米也说，反贪污委员会已经证实这起案件不是舞弊案也不是欺骗案，但是，州政府却对此毫不知情。既然是州政府向反贪委报案，他们应该直接通知州政府有关调查报告。这不禁让人怀疑，反贪委究竟是不是国阵的政治工具兼武器。

林冠英

DAP wishes all Hindus a Happy Thaipusam festival. DAP hopes that the message of good over evil, wisdom and knowledge will reinforce our commitment to fight endemic corruption and crony capitalism.

Malaysia has lost hundreds of billions in US dollars from corruption. In the latest Global Financial Integrity Report, a shocking RM 1,077 billion of illicit(mainly corruption money) was estimated to have been secretly taken out of Malaysia from 2000-9. The trillion ringgit losses made the first 10 years of the 21st century the lost decade of corruption. No action has been taken on the RM 52 billion bumi share scandal that was supposed to be distributed to poor bumis but just disappeared nor the Perwaja scandal and the Bank Negara forex losses amounting to nearly RM20 billion.

No wonder Malaysia’s ranking in the Transparency International Corruption Perception Index plummeted to its worst ever in history of No. 60. The refusal of the BN Federal Government to follow Penang state government’s historical initiative of publicly disclosing the assets of the Chief Minister and EXCOS, does not lend confidence to BN’s commitment to integrity in leadership and public accountability.

BN has also failed to implement an open tender system resulting in crony capitalism. For instance the recent RM7.07 billion West Coast Highway for the longest concession period of 60 years and the refusal to abolish toll for North-South Highway and Penang Bridge even though the toll operators have earned more than 100% profits over their capital investment, shows how crony capitalism benefits the few at the expense of 28 million Malaysians.

A welfare state that ensures the poor and weak are not left behind will not result in Malaysia becoming bankrupt. It is corruption and crony capitalism that will make Malaysia bankrupt. The time has come to wipe out poverty, impose a minimum wage and reduce the financial burden of the bottom 60% of our population who have an average household income of less than RM3,000 a month, while the bottom 40% live on less than RM1,500 a month.

Rising inflation has made life more difficult for Malaysians and their children These social programs may cause billions of ringgit but not the magnitude of RM1,077 billion of illicit money taken out of the country. There is no reason for Prime Minister Datuk Seri Najib Tun Razak to be opposed to a welfare state which will make nearly all Malaysians winners, especially the poor, unless he is concerned about the few capitalistic cronies who will be the real losers.

Lim Guan Eng

—- BM Translation —

Perutusan Thaipusam DAP Malaysia oleh Setiausaha Agung DAP dan Ahli Parlimen Bagan Lim Guan Eng di Kuala Lumpur pada 6.2.2012

Korupsi dan Kapitalisme Kroni, Bukan Negeri Kebajikan Yang Akan Membuatkan Malaysia Bankrap.

Thaipusam diraikan bukan sahaja oleh masyarakat Hindu tetapi juga oleh golongan bukan Hindu sebagai tanda kemenangan kebaikan atas kejahatan serta kesedaran terhadap kebijakan dan pengetahuan. Ramai orang bukan Hindu juga mengangkat kavadi untuk menunaikan nazar. Inilah semangat harmoni dan saling hormat-menghormati yang begitu penting dalam sesebuah masyarakat berbilang budaya dan agama.

DAP mengucapkan selamat menyambut Hari Thaipusam kepada semua penganut Hindu. DAP berharap bahawa pesanan kebaikan mengatasi kejahatan serta kebijakan dan pengetahuan akan mengukuhkan komitmen kita untuk membanteras korupsi dan kapitalisme kroni.

Malaysia telah kehilangan beratus-ratus bilion dolar Amerika melalui korupsi. Dalam unjuran terbaru Global Financial Integrity, sejumlah RM1,077 bilion wang haram (kebanyakannya wang rasuah) telah dikeluarkan daripada Malaysia dari tahun 2000-9. Kerugian satu trilion ringgit ini bermakna bahawa 10 tahun pertama dalam abad ke-21 adalah dekad yang telah hilang dek korupsi. Tiada tindakan yang telah diambil ke atas skandal RM52 bilion saham bumi yang sepatutnya diagihkan kepada masyarakat Bumiputra yang miskin tetapi telah lenyap begitu sahaja. Begitu juga dengan skandal Perwaja dan kerugian dalam tukaran matawang asing (forex) oleh Bank Negara yang berjumlah RM20 bilion.

Tidak hairanlah mengapa kedudukan Malaysia dalam Indeks Persepsi Rasuah Transparency International telah menjunam ke tahap yang paling teruk selama 60 tahun. Keengganan Kerajaan Persekutuan BN untuk mengikuti jejak langkah Kerajaan Negeri Pulau Pinang untuk mengisytiharkan harta Ketua Menteri dan Ahli-ahli Majlis Mesyuarat Kerajaan Negeri menunjukkan kekurangan komitmen BN terhadap integriti dalam kepimpinan dan kebertanggungjawab awam.

Kegagalan BN untuk melaksanakan sistem tender terbuka juga telah mengakibatkan kapitalisme kroni. Sebagai contoh, Lebuhraya Pantai Barat RM7.07 bilion dengan tempoh konsesi selama 60 tahun serta keengganan untuk memansuhkan tol Lebuhraya Utara-Selatan dan Jambatan Pulau Pinang walaupun pengendali tol sudahpun mengaut keuntungan lebih daripada 100% ke atas pelaburan modal menunjukkan bagaimana kroni-kroni mendapat untung yang besar sementara yang ruginya 28 juta rakyat Malaysia.

Negara kebajikan yang memastikan bahawa yang miskin dan lemah tidak dipinggirkan tidak akan menjadikan Malaysia bankrap. Yang akan menjadikan Malaysia bankrap adalah korupsi dan kapitalisme kroni. Masa sudah tiba untuk membasmi kemiskinan, melaksanakan gaji minima dan mengurangkan beban kewangan golongan 60% terbawah yang mempunyai purata pendapatan isi rumah kurang daripada RM3,000 sebulan dan 40% terbawah yang terpaksa hidup dengan kurang daripada RM1,500 sebulan.

Inflasi yang melambung telah membawa kesukaran kepada rakyat Malaysia. Program-program sosial mungkin memerlukan berbilion-bilion ringgit, tetapi tidak sampai kerugian RM1,077 bilion yang telah dibawa keluar daripada negara kita. Tidak ada sebab mengapa Perdana Menteri Datuk Seri Najib Tun Razak ingin menentang negara kebajikan yang akan membantu semua rakyat Malaysia terutamanya yang miskin, melainkan beliau merasa bimbang untuk segelintir kroni kapitalis yang akan rugi.

—-Mandarin Translation—-

民主行动党秘书长兼国会议员林冠英于2012年2月7日在吉隆坡发表大宝森节献词：

贪污与朋党资本主义才会导致马来西亚破产，而不是福利国。

大宝森节不只是兴都徒庆祝的节日，也是非印裔普天同庆的节日，它庆祝正义战胜邪恶，也启发智慧与知识。很多非兴都徒都背负卡瓦迪来还愿。这是和谐及互相尊重的精神，特别是在这个和平的多元文化、多元宗教文化的社会。

行动党祝全体兴都徒大宝森节快乐。行动党希望邪不胜正、智慧、知识能够给我们力量，战胜我国猖獗的贪污及朋党资本主义。

马来西亚因贪污而损失了数千万美元。在最新的全球金融廉正报告中，我国在2000年至2009年期间，约有1兆770亿令吉的黑钱外流。在21世纪的首十年，我们所损失的1兆令吉，象征了我国因贪污而失去的十年。原本应该分给贫穷土著的520亿土著股权失踪丑闻、造成近200亿令吉损失的柏华惹丑闻、国家银行丑闻皆没有结果，不了了之。

难怪马来西亚在国际透明组织的贪污印象指数中，成绩跌到有史以来最低，排第60名。槟州政府历史性地公布首长及行政议员的财产，国阵联邦政府却不愿意跟随，让人们对国阵的廉正领导及公信力失去信心。

国阵也没有实行公开招标，这导致朋党资本主义的横行。例如最近颁布的价值70亿7000万令吉的西岸大道60年特许经营合约，以及国阵政府不愿废除南北大道及槟城大桥收费站，尽管大道公司的盈利已经超出投资额的100%，显示了朋党资本主义如何牺牲2800万人民的利益来谋取暴利。

福利国将保障贫穷及弱势群体不会被忽略、也不会造成马来西亚破产。贪污及朋党资本主义才是造成马来西亚破产的真正原因。是时候扫除贪污、实施最低薪资及减少我国60%平均月薪低于3000令吉家庭的生活负担，还有协助40%月入低于1500令吉的家庭。

通货膨胀已经让马来西亚人及他们的子女生活得更加辛苦。这些人民福利计划可以需要数十亿令吉的费用，但是绝对比不上非法流失海外的1兆770亿令吉的一大笔黑钱。 因此，首相纳吉没有理由反对能让所有国人、尤其是穷人受惠的福利国，除非他担心少数的资本主义朋党将成为真正的输家。

林冠英

The Prime Minister Should Abandon The Fighting Corruption NKRA In His Government Transformation Programme (GTP) If He Dare Not Compel His Ministers And Deputy Ministers To Publicly Declare Their Assets And Set Up A Royal Commission Of Inquiry(RCI) Into The RM250 Million Cows & Condos Scandal.

Prime Minister Datuk Seri Najib Tun Razak might as well abandon the Fighting Corruption NKRA or New Key Results Area in his GTP if he dares not compel his Ministers and Deputy Ministers to publicly declare their assets and set up a Royal Commission of Inquiry(RCI) into the RM250 million cows & condos scandal or the RM1,077 billion in illicit money(including corruption funds) secretly taken out of the country during 2000-9.

The Prime Minister had announced in April 2009 that there were 6 NKRAs in his GTP, one of which was fighting corruption. Nearly 3 years later, the Prime Minister has no achievements to show. He has presided over the worst Transparency International (TI) Corruption Perception Index (CPI) ranking and score for Malaysia, dripping to No 60 out of 183 countries with a score of 4.3 out of 10.

The failures of the Malaysian Anti-Corruption Commission (MACC), despite being given huge annual budgets of over RM200 million since 2011, is only overshadowd by abuses within its ranks. Apart from allegations of corruption, there were two tragic deaths at MACC premises – Teoh Beng Hock in July 2009 and senior Customs officer Ahmad Sarbini Mohamed on April 6, 2011.

Parliament approved a RM202.2 million budget for MACC for 2011 and all it has to show is the country’s lowest CPI ranking of No. 60 and lowest-ever score of 4.3. In 1996, Parliament approved a budget of RM29.4 million for the Anti-Corruption Agency (ACA) and that was the year when Malaysia was ranked No. 26 and achieved the highest CPI score of 5.32 in the past 17 years.

Malaysians are entitled to compare the budgets given to ACA in 1996 and to MACC in 2011, and the TI CPI of Malaysia in these two years. Why MACC, despite being given a budget almost seven times that of 1996, had brought Malaysia’s TI CPI in 2011 to the lowest ranking of 60 and score of 4.3 when in 1996 we could be ranked No. 26 with a score of 5.32?

It would appear that the bigger the budget and more staffing and resources given to MACC, the more corrupt Malaysia has become. Where have the increased RM172.8 million in the anti-corruption budgets between 1996 and 2011 gone to?

1996 29.5 million
1997 32.4 million
1998 32.2 million
1999 38.2 million
2000 41.8 million
2002 63.8 million
2003 67.7 million
2004 70.4 million
2005 76.4 million
2006 99.1 million
2007 148.1 million
2008 146.7 million
2009 162.1 million
2010 156.8 million
2011 202.2 million
2012 211.2 million

Worse is the refusal by Deputy Prime Minister Tan Sri Muhydin Yassin to establish a RCI into the cows and condos scandal involving the family of a senior Cabinet Minister with the lame excuse that MACC is investigating the matter. It is precisely because the public has lost confidence in the MACC, as shown by the drastic drop in the TI rankings, that a RCI is needed to get to the bottom of the cows and condos scandal.

The Prime Minister’s NKRA of fighting corruption is also in trouble following the refusal of Ministers and Deputy Ministers to publicly declare their assets. On 29.1.2012, Deputy Minister in the Prime Minister’s Department VK Liew even justified his refusal to do so by questioning why Penang state excos took nearly 4 years to publicly declare their assets.

Should not BN leaders be ashamed of themselves that it took Penang PR state government less than 4 years to do so as compared to BN’s complete failure to do so after 55 years? Penang’s state exco’s asset declaration included asset and liabilities as at 8 March 2008 and as at 31.12.2011. Further, our asset declaration was made public, uploaded on the internet as well as verified by an independent audit accounting firm, KPMG.

Unless the Prime Minister gives MACC the independent powers to prosecute freely and is answerable only to Parliament, set up RCI for scandals and compel public declaration of assets, Malaysia’s Corruption Perception Index under the Transparency International will only deteriorate.

– BM Translation —

Kenyataan Akhbar Setiausaha Agung DAP merangkap Ketua Menteri Pulau Pinang Lim Guan Eng di Kuala Lumpur pada 31.1.2012
Perdana Menteri Harus Meninggalkan NKRA Memerangi Rasuah Dalam Program Transformasi Kerajaan (GTP) Jika Beliau Tidak Berani Mewajibkan Menteri-Menteri Dan Timbalan-Timbalan Menterinya Untuk Mengisytiharkan Harta Mereka Secara Terbuka Dan Menubuhkan Suruhanjaya Siasatan DiRaja (RCI) Mengenai Kes Skandal RM250 Juta “Lembu Dan Kondo”.

Perdana Menteri Datuk Seri Najib Tun Razak patut tinggalkan sahaja Bidang Keberhasilan Utama Negara (NKRA) memerangi rasuah dalam GTP jika beliau tidak berani mewajibkan menteri-menteri dan timbalan-timbalan menterinya untuk mengisytiharkan harta mereka secara terbuka dan menubuhkan Suruhanjaya Siasatan DiRaja (RCI) mengenai kes skandal RM250 juta “lembu dan kondo” ataupun kes wang haram berjumlah RM1,077 bilion (termasuk wang rasuah) yang telah dialirkan keluar daripada negara dari tahun 2000-9.
Pada bulan April 2009, Perdana Menteri telah mengumumkan 6 NKRA dalam GTP, dan salah satu daripadanya merupakan NKRA memerangi rasuah. Selepas hampir 3 tahun, Perdana Menteri masih tidak ada kejayaan. Malah, Indeks Persepsi Rasuah (CPI) Transparency International (TI) Malaysia telah menurun kepada 4.3 daripada 10 dan tangga ke-60 daripada 183 negara dalam tempoh pentadbiran beliau.
Kegagalan Suruhanjaya Pencegah Rasuah Malaysia (SPRM), walaupun diberi bajet tahunan sebanyak lebih RM200 juta sejak 2011 hanya diatasi oleh penyalahgunaan kuasa di kalangan pegawai-pegawainya. Selain daripada dakwaan rasuah, dua kes kematian telah terjadi dalam kawasan SPRM – Teoh Beng Hock pada Julai 2009 dan pegawai kanan Kastam Ahmad Sarbaini Mohamed pada April 6 2011.
Parlimen telah memperuntukkan bajet RM202.2 juta untuk SPRM pada tahun 2011 dan hasilnya adalah kedudukan CPI terendah untuk negara kita iaitu tangga ke-60 dan juga kadar CPI terendah iaitu 4.3. Pada tahun 1996, Parlimen telah memperuntukkan bajet RM29.4 juta untuk Badan Pencegah Rasuah (BPR) dan pada tahun itu Malaysia menduduki tangga ke-26 dan mencapai CPI tertinggi dalam 17 tahun iaitu 5.32.
Rakyat Malaysia berhak untuk membandingkan bajet yang diberi kepada BPR pada tahun 1996 dan SPRM pada tahun 2011, dengan CPI Malaysia pada kedua-dua tahun ini. Walaupun SPRM diberi bajet hampir 7 kali ganda apa yang diberi pada tahun 1996, kenapakah CPI Malaysia pada tahun 2011 mendapat kedudukan yang paling rendah iaitu tangga ke-60 dan kadar CPI 4.3 apabila pada tahun 1996 kita berada di kedudukan ke-26 dengan kadar 5.32?

Nampaknya lagi besar bajet, lagi ramai staf dan lagi banyak sumber yang diberi kepada SPRM, lagi teruk keadaan rasuah di Malaysia. Ke manakah perginya lebihan sebanyak RM172.8 juta dalam bajet anti-rasuah pada tahun 2011 berbanding 1996?
1996 29.5 juta
1997 32.4 juta
1998 32.2 juta
1999 38.2 juta
2000 41.8 juta
2002 63.8 juta
2003 67.7 juta
2004 70.4 juta
2005 76.4 juta
2006 99.1 juta
2007 148.1 juta
2008 146.7 juta
2009 162.1 juta
2010 156.8 juta
2011 202.2 juta
2012 211.2 juta

Yang lebih teruknya adalah keengganan Timbalan Perdana Menteri Tan Sri Muhyiddin Yassin untuk menubuhkan RCI mengenai skandal “lembu dan kondo” yang melibatkan keluarga seorang Menteri Kabinet dengan alasan lemah bahawa SPRM sedang menyiasat perkara ini. Sebenarnya, RCI diperlukan untuk menyiasat skandal “lembu dan kondo” ini kerana pihak umum sudah hilang kepercayaan dalam SPRM, seperti yang ditunjukkan oleh penurunan dalam kadar dan kedudukan TI.

NKRA memerangi rasuah yang dijuarai Perdana Menteri juga nampaknya bermasalah ekoran daripada keengganan menteri-menteri dan timbalan-timbalan menteri untuk mengisytiharkan harta mereka secara terbuka. Pada 29.1.2012, Timbalan Menteri dalam Jabatan Perdana Menteri VK Liew telah mewajarkan keengganan beliau dengan mempersoalkan kenapa Ahli-ahli MMK (Exco) Pulau Pinang mengambil masa 4 tahun untuk mengisytiharkan harta mereka secara terbuka.

Tidakkah pemimpin-pemimpin BN berasa malu kerana Kerajaan Negeri PR Pulau Pinang telah berjaya melakukan demikian selepas 4 tahun walhal BN telah gagal selepas 55 tahun? Pengisytiharan harta Ahli-ahli MMK Pulau Pinang merangkumi juga aset dan liabiliti mereka pada 8 Mac 2008 dan setakat 31.12.2011. Tambahan pula, pengisytiharan harta kita dibuat secara terbuka, dimuat naik ke dalam Internet dan telah disahkan oleh sebuah firma audit dan akauntan bebas, KPMG.

Jika Perdana Menteri tidak memberi SPRM kuasa pendakwaan bebas dan kebertanggungjawaban kepada Parlimen, menubuhkan RCI untuk skandal-skandal dan mewajibkan pengisyiharan harta secara terbuka, CPI Malaysia yang dikendalikan Transparency International akan terus merosot.

—Mandarin Translation —

民主行动党秘书长兼槟州首席部长林冠英于2012年1月31日于吉隆坡发表声明：

首相如果不敢强制规定他的部长及副部长公布财产，成立皇家调查委员会，调查2亿5000万令吉“养牛公寓”丑闻，他应该放弃其政府转型计划的肃贪之国家关键成效领域(NKRA)。

首相如果不敢强制规定他的部长及副部长公布财产，成立皇家调查委员会，调查2亿5000万令吉“养牛公寓”丑闻，或者调查2000年至2009年之前外流的黑钱1兆7700亿令吉（包括贪污金），倒不如放弃其政府转型计划的肃贪之国家关键成效领域(NKRA)。

首相在2009年4月宣布他的国家转型计划中有六项国家关键成效领域，其中一项就是肃贪。事过3年，首相没有交出什么成绩。在他任内，马来西亚在国际透明组织的贪污印象指数在183个国家中排名第60名，10分当中只提4.3分。

这是马来西亚反贪委员会的失败，尽管自2011年起每年都获得超过2亿令吉的拨款，但其过大过功。除了贪污，还有两宗发生在反贪委大厦内的惨死案-即2009年7月坠楼惨死的赵明福及2011年4月6日坠楼惨死的关税局官员阿末沙比尼。

国会在2011年拨出了2亿220万令吉给反贪委会，它交出的成绩却是最低的贪污印象指数排名60及4.3分。1996年，国会批准了2940万令吉给反贪局，那时马来西亚的贪污印象指标排26名，得分5.32，是过去17年最好的指数。

马来西亚人有权利比较1996年拨给反贪污局及2011年反贪污委员会的款项，以及这两年我国在国际透明的贪污印象指数。为什么反贪委目前所获的拨款几乎是1996年七倍，马来西亚却在2011年得到最低的贪污印象指数，排名60及得分4.3，而在1996年我们可以获排名26、得分5.32？

看起来，反贪委比从前拥有更多拨款、更多职员及资源，马来西亚贪污反而变得更猖獗。在1996年至2011年之间，拨给反贪工作的预算1亿7280万令吉岂不是付诸流水？

1996年 2950万令吉
1997年 3240万令吉
1998 年3220万令吉
1999年 3820万令吉
2000年 4180万令吉
2002年 6380万令吉
2003 年6770万令吉
2004 年7040万令吉
2005 年7640万令吉
2006年 9910万令吉
2007年 1亿4810万令吉
2008年 1亿4670万令吉
2009年 1亿6210万令吉
2010 年1亿5680万令吉
2011 年2亿220万令吉
2012 年2亿1120万令吉

更糟的是，副首相丹斯里慕尤丁拒绝成立皇家调查委员会，调查一名内阁部长涉及的养牛公寓，理由是反贪委正在调查。这正是为什么公众对反贪委失去信心，正如国际透明组织的贪污指数排名，我们需要皇家调查委员会，追根究地，查出养牛公寓丑闻的真相。

首相的肃贪国家关键成效指数也有问题，正副部长们拒绝公布财产。2012年1月29日，首相署副部长刘伟强甚至通过质疑槟州行政议员在位四年后，才公布财产，来合理化他拒绝公布财产的做法。

国阵领袖是不是应该感到羞愧，槟州民联政府不到4年就公布财产，而国阵执政了55年，却还做不到？槟州行政议员公布的财产也包括2008年3月8日至2011年12月31日期间的资产及负债。再说，我们是对外公布财产，上载至网站，并且由独立稽查公司毕马威负责审核。

除非首相让反贪委独立自主，拥有提控权、只对国会负责，设立皇家调查委员会调查丑闻、强制性公布财产 ，否则马来西亚在国际透明组织的贪污印象指数只会越来越糟。

林冠英

In the interest of bipartisanship, DAP is willing to start only with Ministers, Deputy Ministers or state excos publicly declaring their assets instead of their family members. Declaring to the Prime Minister alone or only to the Malaysian Anti-Corruption Commission(MACC) is not enough.

For this reason, the refusal of MACC to openly endorse the principle of public declaration of assets by Ministers, Deputy Ministers and state EXCOS deserve strong condemnation. I can understand BN’s concerns that such asset declarations may endanger public officials. However BN should also understand public concerns that failure to do so may also endanger Malaysia.

Those aspiring to be leaders should put their country first by being more willing to endanger themselves than endangering Malaysia. For this reason, a public declaration of assets by Ministers, Deputy Ministers and state excos is a necessary first step towards ensuring that public interest is protected over and above any private benefit.

Penang state EXCO members created history last week by being the first elected public officials in Malaysia to publicly declare their assets. Information about the EXCO members’ liabilities or loans and that the source of income were from their statutory allowances were also disclosed.

The Penang state EXCO public allowances as EXCOs and ADUNs can be referred from the Enakmen Anggota Pentadbiran dan Ahli Dewan Undangan Negeri(Saraan) 1980, which was also uploaded. Such information were even made available on the Penang state government website of www.penang.gov.my. This marks an important milestone towards ensuring that there is no accumulation of unexplained and extraordinary wealth by elected public officials.

The Penang state government took a further step in appointing the internationally renowned accounting and audit firm, KPMG and its senior partner Chartered Accountant Ooi Kok Seng, for the verification exercise and to formulate the template of asset declaration. Ooi was present at the press conference on 12 January 2012 in Penang publicly declaring the assets, where he said that KPMG is required to uphold professional standards of compliance with the principles of objectivity, independence and no conflict of interest before undertaking any task.

The Penang state government’s faith in the MACC has been shaken by MACC’s perceived failure to act against BN’s leaders involved in questionable deals and contracts as well as their perceived willingness to be used by BN for political purposes and lack of independent action. Penang state government’s lack of faith in MACC’s commitment to fight corruption is evident not only by their failure to act against various reports made by me in the past but also by the present Penang state government to the MACC.

The deteriorating state of corruption in Malaysia is highlighted by the decline in Malaysia’s rankings in the Transparency International’s Corruption Perception Index from No. 37 in 2003 to No. 60 last year. For this reason, verification by an internationally renowned audit and accounting firm would attract greater credibility and reliability than by MACC.

Lim Guan Eng

—- BM Translation—-

Kenyataan Akhbar Ketua Menteri Pulau Pinang dan Setiausaha Agung DAP Lim Guan Eng Di Kuala Lumpur Pada 20.1.2012

Anggota-Anggota Pentadbiran Yang Dipilih Harus Mengutamakan Negara Dan Tidak Membahayakan Malaysia Dengan Mengambil Langkah Pertama Untuk Mengisytiharkan Harta Secara Terbuka Demi Menggalakkan Ketelusan Dan Kebertanggungjawaban.

DAP menggesa BN untuk mengambil pendekatan dwipartisan untuk menggalakkan ketelusan dan kebertanggungjawaban dalam Malaysia dengan mengisytiharkan harta mereka secara terbuka. Walaupun pengisytiharan harta secara terbuka oleh menteri-menteri serta keluarga terdekat mungkin membahayakan bagi individu-individu tersebut, sebagai langkah pertama hanya mereka yang memegang jawatan awam harus mengisytiharkan harta secara terbuka.

Demi kepentingan dwipartisan, DAP boleh terima sebagai permulaan jika hanya menteri-menteri, timbalan-timbalan menteri dan ahli-ahli majlis mesyuarat kerajaan negeri sahaja yang mengisytiharkan harta. Ahli keluarga mereka boleh dikecualikan. Sekadar mengisytiharkan kepada Perdana Menteri seorang atau pun kepada Suruhanjaya Pencegah Rasuah Malaysia (SPRM) tidak memadai.

Atas sebab ini, keengganan pihak SPRM untuk mengiktiraf prinsip pengisytiharan harta secara terbuka oleh para menteri, timbalan menteri dan ahli-ahli majlis mesyuarat kerajaan negeri perlu dikecam. Saya memahami kebimbangan BN bahawa pengisytiharan harta mungkin akan membahayakan penjawat-penjawat awam tersebut, namun BN juga harus memahami kebimbangan umum bahawa kegagalan untuk mengisytiharkan harta mungkin akan membahayakan Malaysia.

Sesiapa yang berhasrat untuk menjadi pemimpin harus mengutamakan negara mereka dan harus rela untuk membahayakan diri sendiri daripada membahayakan Malaysia. Oleh itu, pengisytiharan harta secara terbuka oleh menteri-menteri, timbalan-timbalan menteri dan ahli-ahli majlis mesyuarat kerajaan negeri adalah langkah pertama yang wajar untuk memastikan bahawa kepentingan umum akan terpelihara.

Minggu lepas, Ahli-ahli Majlis Mesyuarat Kerajaan Negeri (EXCO) Pulau Pinang telah mencipta sejarah dengan menjadi anggota-anggota pentadbiran dipilih yang pertama di Malaysia untuk mengisytiharkan harta secara terbuka. Maklumat mengenai pinjaman-pinjaman dan liabiliti-liabiliti Ahli-Ahli EXCO telah didedahkan. Pendapatan mereka juga jelas diperolehi daripada satu sumber sahaja, iaitu elaun sebagai wakil rakyat dan badan-badan berkanun.

Elaun untuk Ahli-ahli EXCO Pulau Pinang boleh dirujuk daripada Enakmen Anggota Pentadbiran dan Ahli Dewan Undangan Negeri (Saraan) 1980, yang turut dimuat naik. Maklumat ini boleh didapati di laman sesawang Kerajaan Negeri Pulau Pinang iaitu www.penang.gov.my. Ini adalah satu pencapaian dalam usaha untuk memastikan tidak berlaku pengumpulan harta yang luar biasa dan yang tidak dapat dijelaskan oleh anggota-anggota pentadbiran.

Kerajaan Negeri Pulau Pinang telah mengambil langkah yang lebih dengan melantik firma akauntan dan audit antarabangsa yang terkenal iaitu KPMG dan rakan kongsi kanannya Akauntan Bertauliah Ooi Kok Seng, untuk mengesahkan dan menetapkan templat yang akan dipaparkan kepada umum. Ooi juga hadir semasa sidang akhbar pada 12 Januari 2012 di Pulau Pinang apabila pengisytiharan harta itu dibuat dan telah berkata bahawa KPMG telah mendukung standard profesional yang tertinggi untuk memastikan pematuhan kepada prinsip-prinsip keobjektifan, kebebasan dan tiada konflik kepentingan sebelum menjalankan apa-apa tugasan.

Kepercayaan Kerajaan Negeri Pulau Pinang dalam SPRM sudah pun terhakis berikutan apa yang dilihat sebagai kegagalan untuk mengambil tindakan terhadap pemimpin-pemimpin BN yang terlibat dalam kontrak-kontrak yang mencurigakan serta apa yang dilihat sebagai tindak-tanduk mereka yang seolah-olah tidak bebas dan sanggup digunakan oleh BN bagi tujuan politik. Ketidakpercayaan Kerajaan Negeir Pulau Pinang terhadap komitmen SPRM untuk menangani rasuah adalah jelas bukan sahaja kerana kegagalan mereka untuk bertindak atas laporan-laporan yang dibuat oleh saya tetapi juga oleh Kerajaan Negeri Pulau Pinang.

Kemerosotan Malaysia dalam hal rasuah ini juga terserlah dengan penurunan kedudukan Malaysia dalam Indeks Persepsi Rasuah Transparency International dari tangga ke-37 pada tahun 2003 kepada tangga ke-60 tahun lepas. Oleh itu, pengesahan daripada sebuah firma audit dan akauntan antarabangsa yang terkemuka adalah lebih dipercayai dan boleh diharap berbanding dengan SPRM.

Lim Guan Eng

— Mandarin Translation–

槟州首席部长兼民主行动党秘书长林冠英于2012年1月20日在吉隆坡发表声明：

民选官员应该以国家利益为先，采取必要的措施，公开财产，促进透明度及公信力。

民主行动党促请国阵领袖采纳两党磋商方式公开财产，促进透明度及公信力。尽管公布部长及他们直系亲属的财产可能危害他们的人身安全，但是那些拥有官职者应该踏出第一步，公布财产。

基于两党合作的利益，行动党愿意先让部长、副部长或州行政议员公开财产，而不是他们的家人。仅仅对首相一人，或是只对马来西亚反贪污委员会公开财产是不够的。

因此，我们强烈谴责反贪委不支持部长、副部长及州行政议员对外公开财产。我明白国阵担忧公开财产将威胁公职人员的人身安全。但是，国阵也应该明白人民的忧虑，他们不这么做可能危及马来西亚。

那些国家领袖应该以国家利益为先，宁可让自己受威胁也不可以危害国家。因此，正副部长及州行政议员应该踏出第一步，公开财产，确保公众利益受到保护，而不是任何私人利益。

槟州行政议员上个星期公开财产，而马来西亚第一批公开财产的民选公职人员。他们公布本身的负债、贷款、以及法定收入来源。
槟州行政议员及州议员的津贴可以从1980年行政议员及州议员（津贴）法令得知。这些资料已经上载至州政府网站： www.penang.gov.my. 这是一个重要的里程碑，确保民选的公职人员没有累积来历不明的财富。

槟州政府选择了国际著名的会计公司毕马威（KPMG）及其资深会计师黄国成， 进行查证及设计公布财产的格式并公布给公众。做为独立的稽查公司，毕马威在接下任务前，必须维护其最高的专业水平，以确保其工作符合目标与原则，保有独立性及没有利益冲突。

对于大马反贪委会一直无法对国阵领袖涉及可疑的交易及合约采取行动，也仿佛愿意被国阵当时政治工具、无法独立运作，让槟州政府对大马反贪委员会的信心再次动摇。槟州政府不只因反贪污明显反贪无力而失去信心，也对我之前所做的数宗投报以及槟州政府最近所做的投报皆没有下文，而失去信心。

马来西亚在国际透明贪污印象指数的排名从2003年第37名、下滑至去年第60名。有鉴于此，与其叫大马反贪污委员会负责核实公开财产，倒不如叫国际著名的稽查及会计公司负责，这样反而更加有公信力、更可靠。

林冠英

On behalf of the Penang State Government, I would like to wish all our Hindu friends a very auspicious and prosperous Pongal Festival.

The Pongal Festival was traditionally celebrated by farmers to give thanks for the harvest. Today, we share in the spirit of Pongal to celebrate the rakyat who work hard and with honesty to earn a living for their families.

To honour the honest rakyat who work hard day in and day out, it is our duty to provide good governance, accountability and transparency in administration. That is why the Penang State Government has taken the important step to publicly declare the assets of its EXCO members.

This public declaration of assets fulfils the personal obligation of PR leaders and proves the political commitment of the Penang PR State Government towards reinforcing leadership with integrity in line with the CAT principles of Competency, Accountability, Transparency.

It is unfortunate that the same commitment is not shown by the BN Government. Because of the financial shenanigans of the BN leaders, Malaysians now mourn the “the lost decade of corruption”, where the Washington-based financial watchdog Global Financial Integrity (GFI) estimated RM 1,077 billon of illicit money (including corruption money) had been illegally siphoned out of our country from 2000 to 2009.

Therefore, it is no wonder that in the latest Transparency International (TI) Corruption Perception Index, Malaysia dropped to 60th place in 2011 as compared to 37th in 2003 when Tun Abdullah Ahmad first took over as Prime Minister. In contrast, Penang was praised by TI for implementing open tenders.

In light of this, I have proposed 6 integrity measures to overcome the excessive corruption and abuse of power that is now prevalent in our country.

One, there must be a ban on political parties’ involvement in business which can only lead to conflict of interest.

Two, the ban on mixing politics with business must be followed by establishing an open tender system to check crony capitalism.

Third, Freedom of Information Act to ensure transparency and also public disclosure of government contracts.

Fourthly, following in the footsteps of Penang, there must be a public declaration of personal assets by public officials holding positions of public trust.

Fifth, there must be full and unconditional implementation of the 125 recommendations proposed by the 2005 Royal Commission on the Enhancement of the Management and Operation of PDRM, especially the formation of the Independent Police Complaints and Misconduct Commission (IPCMC).

Finally, the Elections Commission (EC) must be punished for failure to act or even failure to press for action by the relevant authorities on election bribery, especially failure to comply with the Election Offences Act 1954 imposing election spending limits of RM200,000 for every Parliamentary constituency and RM100,000 for every state constituency.

These are the steps required to ensure integrity, accountability and transparency in the public domain.

Once again, in the spirit of thanksgiving, I would Iike to wish all our Hindu friends a very happy and auspicious Pongal Festival.

—- Mandarin Translation–
槟州首席部长林冠英于2012年1月14日发表庞格尔节(Pongal Festival)献词：

我在此代表槟州政府祝贺我们的兴都徒同胞庞格尔节快乐！

庞格尔节在传统上是农人庆祝丰收的节日。今天，我们与全体努力工作养家活口的人民一起庆祝这个具丰收意义的日子。
对于每天劳劳碌碌、奉公守法的普通老百姓，我们的责任就是提供一个良好施政、问政、透明的政府。因此，槟州政府采取了重要的措施，公开行政议员的财产。

这项公布行政议员财产的措施，是民联领袖履行的个人义务，也证明槟州民联政府立志打造与能干、公信及透明施政方针相一致的廉正领导。

很不幸地，国阵并没有同样的志气。由于国阵领袖的财务丑闻，马来西亚人悼念“因贪污失去的十年”，设在华盛顿的金融观察机构全球金融廉正机构（GFI） 估计，我国的非法外流资金在2000至2009年期间高达1兆7千700亿令吉的黑钱外流（包括贪污钱）。

难怪在最新的国际透明组织（TI)提呈的贪污印象指数及国际竞争指数，马来西亚从前首相敦阿都拉刚执政的2003年排名第37，至降至2011年的第60名。反之，槟州的实施公开招标就获得国际透明组织的赞扬。

有鉴于此，我提议推行六大措施，来解决目前国内猖獗的贪污和滥权问题：
第一、 必须禁止政党从商，这只会造成利益冲突。
第二、 禁止政治与商业挂钩，坚持公开招标制以杜绝裙带资本主义。
第三、 制订自由资讯法，确保透明度，并允许公众检查政府工程合约。
第四、 公职官员必须申报的个人资产，以获得公众信任。
第五、 必须毫无条件的接受和实施皇家委员会于2005年的建议，执行125项建议，尤其是成立投诉警方独立监察和渎职委员会（ IPCMC ）。IPCMC旨在防止警方滥用权力和腐败，无法成立IPCMC显露国阵政府不愿处理公众对警察的负面看法。

最后，选举委员会必须受到惩罚，因为无法对付在选举行贿者，尤其无法遵守《1954年选举犯罪法令》的规定，即限制每个国会选区竞选开销最高20万令吉和每个州议席10万令吉。

这些都是确保公共领域廉正、具公信力及透明度的措施。

再一次，我们怀着感恩的心情，我祝所有兴都徒庞格尔节快乐！
林冠英

Malaysia’s 2011 CPI dropped for the third year running, slipping to 4.3 this year, leaving it in 60th place out of 183 countries compared with 37th place when Tun Abdullah Ahmad Badawi took over as prime minister in 2003. TI Malaysia Deputy President Mohammad Ali even noted that Malaysia’s CPI has continued to decline as “elements of state” that facilitated ‘grand corruption’ were still prevalent.

Such a damning indictment by TI explains UMNO’s attacks against DAP as anti-Malay and anti-Islam at the UMNO General Assembly filled will lies, hatred and vulgar language. No criticism is leveled at the expose by the 2010 Auditor-General Report of over-expenditure of RM3.7 billion by government departments. No questions are raised about the RM 250 million “cows and condos scandal” where money is used to buy luxury condos instead of rearing cows, and money released two years even before the agreement was signed by both parties.

Worse, TI’s survey of 1,000 respondents also found that the police and political parties were seen as the most corrupt institutions in the country, with most Malaysians believing that corruption levels would remain the same in the next three years. DAP proposes 6 integrity measures to improve our anti-corruption rankings by first succeeding in ending money politics and combat corruption in the police.

One, there must be a ban on political parties involvement in business which can only lead to conflict of interest. How can politics mix with business as the former seeks to uphold public interests whereas the latter is to pursue private benefit and profit? How wealthy political parties that are involved in business have become can be seen by MCA giving money to its members every year.

Two, the ban on mixing politics with business must be followed by establishing an open tender system to check crony capitalism. An open tender system ensures that unjust contracts such as the Independent Power Producers and the toll concession operators do not benefit the few with tens of billions of ringgit in extraordinary profits at the expense of the 27 million ordinary citizens. The shocking losses in RM5 billion Perwaja scandal, Port Klang Free Trade Zone scandal and the RM52 billion bumis shares scandal all adds up to more than US$ 100 billion estimated to be lost by Malaysians from corrupt or financial malpractices.

Third, a right to non-confidential information must be protected under the Freedom of Information Act to ensure transparency.

Fourthly, there must be a declaration of personal assets by public officials holding positions of public trust.

Fifth, there must be full and unconditional implementation of the 125 recommendations proposed by the 2005 Royal Commission on the Enhancement of the Management and Operation of PDRM, especially the formation of the Independent Police Complaints and Misconduct Commissionv(IPCMC). The IPCMC was intended to cut down abuses of police powers and police corruption. Failure to set up the IPCMC only shows the unwillingness of the BN government to deal with the negative public perception about the police.

Finally, the Elections Commission(EC) must be punished for failure to act or even failure to press for action by the relevant authorities on election bribery, especially failure to comply with the Election Offences Act 1954 imposing election spending limits of RM200,000 for every Parliamentary constituency and RM100,000 for evey state constituency. So blatant is this election spending limits rule violated that the Election Commission had admitted that RM 110 million was spent on election posters alone in the 2004 general elections.

With 219 parliamentary seats and 445 state seats contested in the 2004 general elections, the election spending limits is a maximum of RM 88.3 million. Clearly only BN can afford to spend RM110 million on election posters in the 2004 general elections. And yet despite this astonishing self-revelation and admission by BN, no action was taken by the EC.

These 6 integrity measures can begin to cleanse Malaysia of corruption, cronyism and abuse of power. A fundamental step to return power to the people is to punish those who undertake corrupt actions, reduce opportunities for corruption, implement a national integrity system through appropriate laws and institutions.

——- BM Translation ———
Kenyataan Akhbar Setiausaha Agung DAP dan Ahli Parlimen Bagan Lim Guan Eng di Kuala Lumpur pada 9.12.2011

6 Langkah-Langkah Integriti Untuk Menghentikan Politik Wang Dan Menyelesaikan Kebimbangan Transparency International Tentang Pihak Polis Serta Dapat Membersihkan Malaysia Daripada Rasuah, Kronisme Dan Penyalahgunaan Kuasa

Hari Anti-Rasuah Antarabangsa Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu (UN) pada 9 Disember 2011 hanya boleh disambut dengan penuh bermakna jika kita mengambil 6 langkah-langkah integriti untuk menghentikan politik wang. Prestasi Malaysia telah merosot dalam laporan terkini Indeks Persepsi Rasuah (CPI) Transparency International 2011, di mana negara kita telah jatuh 4 kedudukan ke tangga ke-60 daripada 183 negara daripada tangga ke-56 daripada 178 negara tahun lepas.

CPI 2011 Malaysia telah menurun untuk tahun ketiga berturut-turut kepada 4.3 tahun ini dan tangga ke-60, berbanding tangga ke-37 semasa Tun Abdullah Ahmad Badawi mengambil alih pucuk pimpinan sebagai Perdana Menteri pada tahun 2033. Malah Timbalan Presiden TI Malaysia Mohammad Ali telah menyatakan bahawa CPI Malaysia terus merosot kerana “elemen-elemen kerajaan” yang memudahkan “rasuah besar” masih lagi berleluasa.

Dakwaan yang berat daripada TI ini menjelaskan sedikit sebanyak serangan UMNO yang penuh fitnah, kebencian dan maki hamun terhadap DAP sebagai anti-Melayu dan anti-Islam semasa Perhimpunan Agung UMNO. Tidak pula ada kritikan mengenai Laporan Ketua Audit Negara 2010 yang telah mendedahkan jabatan-jabatan kerajaan yang telah terlebih belanja sebanyak RM3.7 bilion. Tidak pula disebut tentang skandal lembu dan kondo, di mana RM250 juta yang sepatutnya digunakan untuk tujuan penternakan lembu telah digunakan untuk pembelian kondo mewah, dan bagaimana duit itu boleh diberi dua tahun sebelum perjanjian ditandatangani oleh kedua-dua pihak.

Yang lebih teruknya, kaji selidik TI ke atas 1,000 orang responden juga mendapati bahawa pihak polis dan parti-parti politik dilihat sebagai institusi-institusi yang paling korup dalam negara. Juga dilaporkan bahawa kebanyakan warga Malaysia percaya tahap rasuah tidak akan berubah dalam masa 3 tahun akan datang.

Oleh itu, DAP mencadangkan 6 langkah-langkah integriti untuk menambahbaikkan kedudukan anti-rasuah kita dengan menghentikan politik wang dan membanteras rasuah dalam polis.

Pertama, parti-parti politik harus diharamkan daripada melibatkan diri dalam perniagaan, yang lazimnya membawa kepada konflik kepentingan. Bagaimana politik boleh bercampur dengan perniagaan, apabila politik itu bertujuan untuk menjaga kepentingan awam manakala tujuan perniagaan adalah untuk keuntungan peribadi? Contoh parti politik yang telah menjadi kaya melalui perniagaan boleh dilihat dalam kes MCA yang sekarang berupaya untuk memberi wang kepada ahli-ahlinya setiap tahun.

Kedua, pengharaman percampuran politik dengan perniagaan harus diikuti dengan kewujudan sistem tender terbuka untuk menghentikan kapitalisme kroni. Sistem tender terbuka akan memastikan kontrak yang tidak adil di mana Penjana Elektrik Bebas (IPP) dan syarikat-syarikat pengendali tol tidak akan mendapat keuntungan luarbiasa sebanyak berpuluhan ribu bilion ringgit sementara 27 juta rakyat dibebankan. Kerugian RM5 bilion dalam skandal Perwaja, skandal Port Klang Free Trade Zone dan skandal saham bumiputra RM52 bilion kesemuanya berjumlah lebih daripada USD 100 bilion, iaitu jangkaan kerugian rakyat Malaysia akibat daripada penyelewengan dan rasuah.

Ketiga, hak untuk maklumat tidak sulit hendaklah dilindungi di bawah Akta Maklumat Bebas untuk memastikan ketelusan.

Keempat, semua penjawat awam yang memegang amanah awam hendaklah membuat pengisytiharan aset mereka.

Kelima, 125 cadangan oleh Suruhanjaya DiRaja Penambahbaikan Perjalanan dan Pengurusan PDRM 2005 hendaklah dilaksanakan tanpa apa-apa syarat, terutama sekali penubuhan Suruhanjaya Bebas Aduan dan Salah Laku Polis (IPCMC). IPCMC ini bertujuan untuk mengurangkan rasuah dan penyalahgunaan kuasa polis. Kegagalan untuk menubuhkan IPCMC hanya menunjukkan ketidak sanggupan Kerajaan BN untuk menangani persepsi negatif awam tentang polis.

Terakhir, Suruhanjaya Pilihan Raya (SPR) hendaklah dihukum untuk kegagalannya untuk bertindak atau menuntut tindakan daripada pihak berkuasa ke atas rasuah pilihan raya, terutama sekali kegagalannya untuk mematuhi Akta Kesalahan Pilihan Raya 1954 yang mengenakan had perbelanjaan pilihan raya sebanyak RM200,000 untuk kawasan parlimen dan RM100,000 untuk kawasan dewan undangan negeri. Pelanggaran peraturan ini berlaku secara terang-terangan sampai SPR sendiri telah mengaku bahawa RM110 juta telah dibelanjakan untuk poster pilihan raya sahaja dalam Pilihan Raya Umum 2004.

Dengan 219 kawasan parlimen dan 445 kawasan DUN yang ditandingi dalam PRU 2004, had perbelanjaan pilihan raya sepatutnya RM88.3 juta. Adalah amat jelas bahawa hanya BN sahaja yang dapat membelanjakan sebanyak RM110 juta untuk poster pilihan raya dalam PRU tersebut. Meskipun demikian, tiada sebarang tindakan yang telah diambil oleh SPR.

6 langkah-langkah integriti ini boleh memulakan proses pembersihan Malaysia daripada rasuah, kronisme dan penyalahgunaan kuasa. Langkah-langkah asas seperti menghukum mereka yang mengamalkan rasuah, mengurangkan peluang rasuah, melaksanakan sistem integriti kebangsaan melalui undang-undang dan institusi-institusi yang sesuai adalah antara langkah-langkah yang dapat mengembalikan kuasa kepada rakyat.

—–Mandarin Translation——

民主行动党秘书长兼峇眼区国会议员林冠英于2011年12月9日在吉隆坡发表的声明：

透过6项廉正措施结束金钱政治， 认真看待国际透明组织就大马警员的评语，以洗净马来西亚的贪污、朋党及滥权臭名。

马来西亚只有在透过6项廉正措施，结束金钱政治后，才能够有意义地庆祝落在2011年12月9日的联合国国际反贪污日。在国际透明组织最新出炉的2011年度贪污印象指数中，我国的排号名再次下滑，在183个国家排号第60，跌了4级，比去年的178个国家排行第56更糟。

这也是马来西亚在贪污印象指数排名中，连续三年创下下滑的记录，跌至今年的4.3，在183个国家中排名第60，这与敦阿都拉在2003年接任首相时的排名第37相去甚远。马来西亚国际透明组织署理主席莫哈末阿里说甚至点评，马来西亚的贪污印象指数会持续下滑，因为方便“大贪污腐败”的“政府元素”依然盛行。

国际透明组织这样一个确凿的指控，说明了巫统在巫统大会向行动党展开的“反马来人”及“反伊斯兰教”攻击， 是充满谎言、仇恨和粗俗语言的。整个巫统大会丝豪未提及或批评2010年度总稽查司报告指政府部门超支37亿令吉的事。更没有人质问原本应用来养牛的2亿5千万令吉转用来购买豪华公寓的“牛及豪华公寓丑闻”，以及正式签署合约的2年前就发出款项的事情。

更糟糕的是，国际透明组织对1千名民众的调查显示，警方及政党被视为国内贪污情况最严重的机构。大部分的马来西亚人认为，国内的贪污程度在未来的三年内会保持不变。行动党在此建议6项廉正措施，以提高我们在反贪的排名。首先就是结束金钱政治，打击警队中的贪污腐败。

第一， 必需禁止政党涉及商业活动，避免利益冲突。政商如何得以结为一体？政治是要维护公众利益，而商业则是要追求私人利益和利润。一个政党如何透过经商致富，看看马华，这是最佳例子。马华富裕到可以每年派钱给党员，就是一个政党透过经商致富的绝佳例子。

第二，禁止政商勾结的下一步，就是全面实行公开招标，杜绝朋党主义。公开招标能够确保类似独立发电厂及大道收费站合约等不公平的合约，不会继续牺牲2千700万人民利益来为朋党制造超常利润。马来西亚的贪污及财务不当，已经导致我国损失了超过1千亿美元，包括柏华惹钢铁厂丑闻的50亿令吉亏损、巴生港口自贸区丑闻、蒸发了的520亿令吉土著股权等。

第三，为确保透明度，非机密资料需获得资讯自由法的保障。

第四、出任公众利益职位的公职人员需申报财产。

第五、必需无条件地全面实施2005年皇家警察委员会的125项警队改革建议的执行报告，特别是成立“警方投诉及行为不检调查委员会”(IPCMC)。这个“警方投诉及行为不检调查委员会”旨在减少警方滥权及贪污。无法设立“警方投诉及行为不检调查委员会”只能突显出国阵政府不愿意处理警方在人民心目的负面印象。

最后，选举委员会必需就他们的无能而受到处分。因为他们没有严格根据1954年选举犯罪法令来惩罚或施压采取行动对付有关方面在贿选，特别是无法符合1954年选举犯罪法令下，限定每个国会选区不得开支超过20万令吉以及州选区不可超过10万令吉的事而受对付。这么明目张胆的超支违规，连选委会自已都承认，在2004年大选，只是海报就花了 1亿1千万令吉。

若根据2004年大选时的219个国会议席及445个州议席计算，选举最高开销应该是8千830万令吉。很明显的，只有国阵有能力在2004年大选时花掉1亿1千万令吉在选举海报上。尽管这些惊人的数据获得国阵方面的承认，可是选委会却完全没有采取行动对付相关人士。

这6项廉正措施，可以让马来西亚开始展开一项“净化大马”的行动，让马来西亚洗脱贪污、朋党主义和滥权的臭名。将权力归还予人民的基本步骤，就是惩罚那些涉及贪污的人，减少贪污的机会、透过法律和制度，落实国家诚信体系。

林冠英

The BN federal government is clearly practicing double-standards by dismissing the Transparency International(TI) Corruption Perception Index(CPI) as subjective because it is unfavourable but the favourable Global Competitiveness Index(GCI) by the World Economic Forum is objective. Second Finance Minister Datuk Seri Ahmad Husni Hanadzlah said that Malaysia’s Corruption Perception Index (CPI) rankings slide was “subjective” and “questionable”, saying that measures based on perception should not be used as an ultimate gauging method.

TI said that Malaysia’s 2011 CPI dropped for the third year running, slipping to 4.3 this year, leaving it in 60th place out of 183 countries compared with 37th place when Tun Abdullah Ahmad Badawi took over as prime minister in 2003. Worse, TI’s survey of 1,000 respondents also found that the police and political parties were seen as the most corrupt institutions in the country, with most Malaysians believing that corruption levels would remain the same in the next three years. TI Malaysia Deputy President Mohammad Ali even noted that Malaysia’s CPI has continued to decline as “elements of state” that facilitated ‘grand corruption’ were still prevalent.

This is a classic case of denial by the BN Federal government that corruption has worsened in Malaysia despite the Economic Transformation Program and Government Transformation Program by the Prime Minister. This state of denial that the truth hurts is most evident when the BN government praised itself for Malaysia’s improvement by five spots to 21st place in the World Economic Forum’s Global Competitiveness Index(GCI) 2011 ranking from No. 26 last year.

Why is the GCI not a subjective evaluation that is also questionable? Is the GCI neither subjective nor questionable just because it is favourable to the Federal Government? The BN should not take an ostrich in the sand approach but admit that Malaysia faces serious corruption levels.

If the evaluation by TI was done after the RM250 million “cows and condos” scandal was exposed by the 2010 Auditor-General’s Report, Malaysia decline in the CPI would be even worse. However the refusal of even a learned economist like Husni to face hard truths and reality shows that there is no hope of successfully combating corruption under a BN and UMNO that is willing to sacrifice principles for political expediency.

—- BM Translation—

Kenyataan Akhbar Setiausaha Agung DAP dan Ahli Parlimen Bagan Lim Guan Eng di Kuala Lumpur pada 4.12.2011

Kerajaan Persekutuan BN Mengamalkan “Double-Standards” Dengan Menolak Laporan Negatif Indeks Persepsi Rasuah (CPI) Transparency International (TI) Sebagai Subjektif Tetapi Menerima Laporan Positif Indeks Daya Saing Global (GCI) Sebagai Objektif.

Kerajaan Persekutuan BN jelas mengamalkan “double-standards” dengan menolak laporan Indeks Persepsi Rasuah (CPI) yang dihasilkan oleh Transparency International (TI) sebagai subjektif kerana ia memberi pandangan yang negatif tetapi menerima Indeks Daya Saing Global (GCI) oleh World Economic Forum sebagai objektif kerana gambaran lebih positif yang diberikan. Menteri Kewangan II Datuk Seri Ahmad Husni Hanadzlah berkata bahawa kedudukan CPI Malaysia yang menurun adalah “subjektif” dan “boleh dipersoal”, dan bertambah bahawa kaji selidik yang berdasarkan persepsi tidak seharusnya digunakan sebagai kaedah penilaian.

Menurut TI, CPI Malaysia bagi tahun 2011 telah menurun untuk tahun ketiga berturut-turut kepada 4.3 dan kedudukan Malaysia telah jatuh ke tangga ke-60 daripada 183 negara, berbanding dengan tangga ke-37 pada tahun 2003 apabila Tun Abdullah Ahmad Badawi menjadi Perdana Menteri. Lebih teruknya, laporan TI yang telah mengkaji selidik seramai 1,000 responden telah mengenal pasti bahawa pihak polis dan parti-parti politik merupakan institusi-institusi yang dilihat sebagai paling korup di negara kita. Kebanyakan daripada responden juga percaya bahawa tahap rasuah atau korupsi di negara kita akan berkekalan untuk tiga tahun akan datang. Timbalan Presiden TI Malaysia Mohammad Ali juga menyatakan bahawa CPI Malaysian akan terus menurun kerana “elemen-elemen kerajaan” yang memudahkan “rasuah besar” masih lagi berleluasa.

Ini adalah satu contoh penafian oleh Kerajaan Persekutuan BN yang tidak ingin mengaku bahawa keadaan rasuah semakin teruk walaupun Perdana Menteri telah menjalankan pelbagai program seperti Program Transformasi Ekonomi dan Program Transformasi Kerajaan. Sikap tidak sedar diri ini amat jelas apabila Kerajaan BN memuji diri kerana kedudukan Malaysia telah meningkat 5 tangga dari 26 kepada 21 dalam Indeks Daya Saing Global (GCI) World Economic Forum pada tahun ini.

Kenapa GCI tidak dikatakan sebagai satu kaedah penilaian yang subjektif? Kenapa kaedah penilaiannya tidak dipersoal? Adakah begitu kerana laporannya memberi gambaran yang lebih positif? Kerajaan BN tidak seharusnya bersikap seperti burung unta yang membenamkan kepala dalam tanah tetapi mengaku bahawa negara kita sedang mengalami masalah rasuah yang serius.

Jika penilaian TI telah dilakukan selepas skandal “lembu dan kondo” sebanyak RM250 juta telah didedahkan oleh Laporan Ketua Audit Negara 2010, tahap penurunan CPI Malaysia barangkali akan lebih teruk. Akan tetapi, keengganan seorang pakar ekonomi yang terpelajar seperti Husni untuk menghadapi kebenaran menunjukkan bahawa tidak ada harapan untuk membasmi rasuah selagi negara berada di bawah pemerintahan UMNO dan BN yang sanggup menggadaikan prinsip untuk kepentingan politik.

—- Mandarin Translation—

民主行动党秘书长兼峇眼区国会议员林冠英于2011年12月4日发表的声明：

国阵联邦政府对待贪污印象指数及国际竞争指数持有双重标准。国际透明组织对我国贪污印象指数的不利评语，被国阵点名为“主观评语”，可是对我国有利的国际竞争指数评价，在国阵眼中则是客观的。

国阵联邦政府很明显地在对待国际透明组织提呈的贪污印象指数及国际竞争指数两个国际评价，持有双重标准。当一项指数是对国阵联邦政府不利时，像国际透明组织的贪污印象指数般，它就是主观的评价；反之，对国阵政府有利的世界经济论坛报告，称我国国际竞争指数提升的指数则是客观的评价。第二财长拿督斯里阿末原斯尼说，我国的贪污印象指数排名下滑，是“主观”及“值得商权”的，因为以印象作为测量的方式，不应该作为最终的测量方式。

国际透明组织指出，马来西亚在2011年度的贪污印象指数（CPI）排名，已经连续三年下滑，跌至今年的4.3分，在183个国家中，排名第60。这与敦阿都拉在2003年接任首相时的第 37排名相比，相去甚远。更糟糕的是，国际透明组织针对1千人展开的调查显示，警察及政党被视为国内最贪污的机构，大部分的马来西亚人相信，贪污程度在接下来的三年会保持不变。马来西亚国际透明组织署理主席莫哈末阿里说甚至点评，马来西亚的贪污印象指数会持续下滑，因为方便“大贪污腐败”的“政府元素”依然盛行。

虽然首相推出了经济转型计划及政府转型计划，但是国内的贪污情况却更加恶化，这也是国阵联邦政府患上否认状态的经典案例。这种否认状态，在国阵自己称赞自己时更为显著。他们说马来西亚在世界经济论坛中的国际竞争指数，已从去年的排名第26，升至2011年度的排名第21，跳了5级。

为什么国际竞争指数却不是主观或值得商权呢？难道只因它是对国阵联邦政府有利的评价就不是主观也不属于“值得商权”了吗？国阵不应该像驼鸟般把头藏在沙堆中，反之应该承认马来西亚正面对严重的贪污问题。

若是国际透明组织的评估是在2010年度总稽查司揭发2 亿5000万令吉“养牛与豪华公寓”丑闻之后进行的话，马来西亚在贪污印象指数的排名将会更糟糕。然而，连一名诸如胡斯尼曾学过经济的人，都不愿面对真相和现实的话，这证明了在国阵及巫统的领导下，是没有肃贪的希望了，因为他们愿意为了政治上的权宜之计而牺牲他们的原则。

林冠英

Malaysia’s Worst Score In 10 Years Under The 2011 Transparency International Corruption Perception Index Underscores The Failure Of Prime Minister’s Government Transformation Programme(GTP) Of Fighting Corruption And Economic Transformation Programme Of A High-Income Economy By 2020.

Malaysia’s worst score in 10 years under the 2011 Transparency International(TI) Corruption Perception Index(CPI) underscores the failure of Prime MinisterDato Seri Najib Tun Razak’s GTP of fighting corruption. Failure to fight corruption will certainly lead to failure of his ETP of transforming Malaysia into a high-income economy by 2020.

Malaysia’s Corruption Perception Index (CPI) score has worsened for the third year running, slipping to 4.3 this year from 4.4 in 2010. Worse Malaysia’s country ranking also fell to 60 out of 183 countries from 56 out of 178 last year. In 2003 when Tun Abdullah Ahmad Badawi took over as Malaysia’s fifth Prime Minister, Malaysia was ranked 37 in the survey covering 146 countries.

TI’s survey of 1,000 respondents also found that the police and political parties were seen as the most corrupt institutions in the country, with most Malaysians believing that corruption levels would remain the same in the next three years.

TI Malaysia Deputy President Mohammad Ali even noted that Malaysia’s CPI has continued to decline as “elements of state” that facilitated ‘grand corruption’ were still prevalent.

Such a damning indictment by TI explains UMNO’s vicious attacks against DAP at the UMNO General Assembly centered on racism, sex, lies and vulgar language. UMNO’s attack on soft targets like Christians, Chinese, Bersih Chair S. Ambiga, DAP as trying to dominate the country and oppress the Malays, and even calling voters of DAP as bastards is a desperate attempt to distract attention from UMNO’s failure to address the hard targets of corruption, cronyism and abuse of power.

No criticism is levelled at the expose by the 2010 Auditor-General Report of over-expenditure of RM3.7 billion by government departments. No mention is made about the cows and condos scandal involving the family of a Federal Minister.

One wonders why is the ordinary Pak Chik in the kampong not given such an opportunity? No questions are raised why money from a RM250 million can be approved and released two years even before the agreement was signed by both parties. Every UMNO leader wants to cover up the scandal of using money meant to rear cows has been diverted to buy not one but two luxury condominiums.

Malaysians want integrity not corruption, open tenders not negotiated tenders, no toll hikes instead of toll hikes that benefits only the few toll operators, freedom not oppression and rule of law instead of injustice. There is only hope for corruption if we can successfully curb corruption. Corruption will be the main issue in the next general elections where the people can either choose to support BN that has stolen our future for the last 54 years or reject BN to prevent our children’s future from being stolen again.

LIM GUAN ENG

—— BM Translation—

Kenyataan Akhbar Setiausaha Agung DAP dan Ahli Parlimen Bagan Lim Guan Eng di Kuala Lumpur pada 2.12.2011

Prestasi Terburuk Malaysia Selama 10 Tahun Dalam Laporan Indeks Persepsi Rasuah 2011 Oleh Transparency International Menggariskan Kegagalan Perdana Menteri Untuk Mencapai Matlamat Anti-Rasuah Dalam Program Transformasi Kerajaan (GTP) Serta Status Ekonomi Pendapatan Tinggi Menjelang 2020 Dalam Program Transformasi Ekonomi (ETP).

Prestasi terburuk Malaysia selama 10 tahun dalam laporan Indeks Persepsi Rasuah 2011 oleh Transparency International (TI) menggariskan kegagalan Perdana Menteri Dato’ Sri Najib Tun Razak untuk mencapai matlamat anti-rasuah dalam Program Transformasi Kerajaan (GTP). Kegagalan untuk menangani gejala rasuah ini lantas akan membawa kepada kegagalan Program Transformasi Ekonomi (ETP) untuk mentransformasikan ekonomi Malaysia kepada sebuah ekonomi pendapatan tinggi menjelang 2020.

Indeks Persepsi Rasuah (CPI) Malaysia telah menurun untuk tiga tahun berturut-turut, iaitu 4.3 bagi tahun ini berbanding 4.4 pada tahun lepas. Lebih teruknya, kedudukan Malaysia telah jatuh kepada tangga ke-60 daripada 183 negara, berbanding tangga ke-56 daripada 178 negara pada tahun lepas. Pada tahun 2003 apabila Tun Abdullah Ahmad Badawi mengambil alih pucuk pimpinan negara sebagai Perdana Menteri kelima, Malaysia berada di tangga ke-37 dalam kaji selidik tersebut yang merangkumi 146 negara.

Kaji selidik TI ke atas 1,000 orang responden juga mendapati bahawa pihak polis dan parti-parti politik dilihat sebagai institusi-institusi yang paling korup dalam negara. Juga dilaporkan bahawa kebanyakan warga Malaysia percaya tahap rasuah tidak akan berubah dalam masa 3 tahun akan datang.

Timbalan Presiden TI Malaysia Mohammad Ali juga berkata bahawa CPI Malaysia terus merosot kerana “unsur-unsur kerajaan” yang memudahkan “rasuah besar” masih lagi tersebar luas.

Dakwaan yang begitu berat oleh TI jelas menerangkan serangan ganas UMNO terhadap DAP dalam Perhimpunan Agung UMNO yang berkisar pada perkauman, seks, fitnah dan bahasa kotor. Serangan UMNO terhadap sasaran mudah seperti Kristian, Cina, Pengerusi Bersih S. Ambiga, dan DAP sebagai penindas orang Melayu yang kononnya hendak menguasai negara, sampai penyokong DAP dilabel sebagai bangsat, merupakan tindakan terdesak untuk mengalih perhatian daripada kegagalan UMNO untuk menangani masalah-masalah seperti rasuah, kronisme dan penyalahgunaan kuasa.

Tidak pula ada kritikan mengenai Laporan Ketua Audit Negara 2010 yang telah mendedahkan terlebihan belanja sebanyak RM3.7 bilion oleh jabatan-jabatan kerajaan. Tidak pula disebut tentang skandal lembu dan kondo yang melibatkan keluarga seorang Menteri Persekutuan.

Soalan patut ditanya kenapa pakcik biasa di kampung tidak pernah diberi peluang yang serupa? Tidak pula disoal kenapa duit daripada pinjaman RM250 juta boleh diberi dua tahun sebelum perjanjian ditandatangani oleh kedua-dua pihak. Setiap pemimpin UMNO hanya ingin menutup skandal di mana duit yang sepatutnya digunakan untuk penternakan lembu telah digunakan untuk membeli bukan sebuah tetapi dua buah kondominium mewah.

Rakyat Malaysia menginginkan integriti dan bukan rasuah, tender terbuka dan bukan rundingan terus, tiada kenaikan tol dan bukan kenaikan tol yang membawa manfaat kepada syarikat-syarikat pengendali tol, kebebasan dan bukan penindasan, serta keluhuran undang-undang dan bukan ketidakadilan. Harapan untuk membasmi rasuah tidak akan tercapai selagi kita tidak mengambil langkah untuk menanganinya. Rasuah akan menjadi isu utama dalam pilihan raya umum yang akan datang, di mana rakyat boleh memilih sama ada untuk menyokong BN yang telah mencuri masa depan kita selama 54 tahun atau untuk menolak BN untuk mencegah masa depan anak-anak kita daripada dilenyapkan.

—- Mandarin Translation —-

民主行动党秘书长兼峇眼区国会议员林冠英于2011年12月2日在吉隆坡发表声明：

马来西亚在2011年贪污印象指数报告中得到10年来最糟糕的排名与得分，凸显了首相推行的对抗贪污和2010年高收入国的政府转型计划（GTP） 失败。

国际透明组织公布的2011年贪污印象指数报告中，马来西亚得到10年来最糟糕的评分，显示了首相拿督斯里纳吉对抗贪污的政府转型计划（GTP）是失败的，无法打击贪污也注定了他要大马在2020年转型为高收入国的经济转型计划（ETP）失败。

国际透明组织针对1000人展开的民调显示，民众将警方与政党列为大马最腐败的单位，多数受访者认为大马未来3年的贪污问题将保持不变。

大马国际透明组织副主席阿里哈山甚至指出，大马消费者物价指数继续下降，是因为“政府因素”促使“大腐败”继续盛行。

国际透明组织如此确凿的指控，足以解释巫统在代表大会上对民主行动党作出种族、性别、谎言和粗俗语言等恶性攻击。巫统专挑软的来吃，攻击基督徒、华人、净选盟主席安美嘉，和诬蔑行动党欺压马来人以夺取政权，甚至标签行动党的支持者为“杂种”，这都是为了转移巫统无法解决贪污、朋党主义和滥权的视线。

对于2010年总稽查司报告揭发政府机构超支37亿令吉，还有一名联邦部长家人涉及的豪宅养牛丑闻，巫统只字不提，更别说批评了。

应该要问的是，为什么乡区父老没有获得一样的机会？没有人问起，为什么2亿5千万令吉中的钱在双方未签约前就发放2年。原本应该养牛的钱却用来买了不只1间，而是2间豪华公寓的事，每个巫统领袖只想要遮盖这丑闻。

大马国民要完整性而非贪污、要公开招标而非谈判、要大道不涨价而非只带给大道公司好处的涨价、要自由而非欺压、要法治而非不公平。只有我们采取行动才能消灭贪污腐败，贪污将成为下届大选的主要课题，人民可以决定是否支持在过去54年偷取了我们未来的国阵，或是为了保护我们孩子的未来再被盗取而拒绝国阵。

林冠英

BN dan UMNO sekali lagi menfitnah Program Anak Emas Kerajaan PR Pulau Pinang sebagai berbentuk rasuah dan pancing undi bila belum ada pilihanraya dan RM100 diberikan kepada setiap bayi dan bukannya kepada mana-mana pemimpin PR. Malah Suruhanjaya Pilihanraya pun tidak boleh menyatakan ia ada kaitan dengan pancing undi bila tidak ada mana-mana pilihanraya sekarang. Kemungkinan besar kerajaan PR tidak akan mengadakan pilihanraya bersama dengan BN sekiranya dijalankan tahun kerana mandate rakyat adalah untuk lima tahun.

Sungguh tidak waras dan tidak bertanggungjawab untuk BN dan UMNO mentakrifkan pemberian wang untuk meraikan tambahan cahaya mata kepada Pulau Pinang kepada rakyat sebagai amalan rasuah kerana pemberian wang kepada rakyat memang tindakan mana-mana kerajaan yang baik di dunia. Sebelum ini, Kerajaan PR Pulau Pinang dikutuk keras melakukan rasuah berikutan kejayaan Program Penghargaan Warga Emas RM100 setiap tahun dan RM1,000 “one-off” urusan jenazah kepada waris warga emas pada 2010 demi mengenang jasa bakti sumbangan warganegara yang melebihi 60 tahun kepada pembangunan negeri.

Ekoran tuduhan BN, saya telahpun menjemput Pengarah SPRM Negeri Pulau Pinang menyaksikan pemberian wang RM 100 kepada warga emas ataupun RM1,000 “one-off” urusan jenazah. Sehingga hari ini saya tidak pernah ditangkap ataupun disiasat pun melakukan rasuah kerana berikan wang kepada rakyat. Tuduhan rasuah oleh BN untuk mensabotajkan program penghargaan emas nyata gagal dengan kadar pendaftaran warga emas kini melebihi 87% dengan hampir 115,000 warga emas Pulau Pinang telahpun mendaftarkan diri.

Oleh itu, BN dan UMNO harus meminta maaf dan menarik balik tuduhan jahat rasuah ini kerana memperbodohkan rakyat seakan-akan rakyat boleh dibeli dengan rasuah RM100 sahaja. BN dan UMNO perlu menjelaskan mengapa mengutuk kerajaan negeri PR bagi wang sedangkan satu sen pun tidak dibagi kepada warga emas dan bayi semasa BN memerintah Pulau Pinang sebelum ini.

Mesyuarat EXCO besok akan memutuskan pertimbangan memberikan RM 100 wang tunai “one-off” kepada setiap bayi kelahiran Pulau Pinang mulai tahun ini dan tahun berikutnya, di mana salah seorang ibubapa merupakan pengundi Pulau Pinang dan pengesahan bahawa pendapatan isi rumah keluarga tidak melebihi RM4,000 sebulan. Sumber kewangan program baru “Anak Emas Pulau Pinang” ini adalah sama dengan program penghargaaan warga emas iaitu datang daripada lebihan Bajet setiap tahun dan kejayaan kerajaan PR menjalankan kempen anti-rasuah yang dipuji oleh Transparency International.

Kenyataan Akhbar Ketua Menteri Pulau Pinang Lim Guan Eng Di Komtar, George Town Pada 21.7.2011.

—– Mandarin Translation —-
槟州首席部长林冠英于2011年7月21日在乔治市光大发表声明：

国阵和巫统污蔑“槟州宝贝计划”，诬指槟州民联贪污贿赂、捞取选票，尽管现在都还没有举行大选，而有关100令吉是发给新生儿，而不是民联领袖。

国阵和巫统再一次污蔑槟州民联政府的“槟州宝贝计划”，诬指槟州民联政府贪污贿赂及捞取选票，尽管还没有举行大选，而有关100令吉是发给新生儿，而不是民联领袖。由于现在并没有进行任何选举，就连选委会也不能指这项计划是在捞取选票。民联政府也很有可能不会与国阵同步进行选举，因为人民给予政府的委托期限是五年。

国阵与巫统把槟州政府发给新生儿的补助金视为贪污贿赂，实在是不合适、也不负责任，因为世界上任何一个好政府都会分钱给人民。之前，槟州民联政府也因成功实施每年分发100令吉乐龄人士回馈金，以对60岁以上乐龄人士的贡献表示感激，以及发出一次性1000令吉怃恤金给逝世乐龄人士的家属，惨遭批评为贪污贿赂。

针对国阵的诬蔑，我已经邀请了槟州反贪污局总监见证了100令吉回馈金及1000令吉怃恤金的颁发仪式。直到今天，我还没有因为分钱给人民，而在贪污贿赂的罪名下被逮捕、被调查。国阵企图通过指责我们贪污贿赂来破坏乐龄人士回馈计划，但是，从已有11万5000名（或87%）的乐龄人士已经登记看来，他们已经失败。

因此，国阵与巫统应该道歉、马上收回他们那种居心不良的指责，他们以为人民都是愚蠢的，那么容易就可以被100令吉收买。国阵与巫统必须解释，为什么民联政府可以一直派钱，但是，当国阵执政槟州时，他们一分钱也没有给过乐龄人士和新生儿？

我们将在明天的州行政会议上议决，今年开始，发出一次性100令吉给新生儿的“宝贝计划”，只要新生儿的父母其中一人是槟州选民、并证明新生儿的家庭月入不及4000令吉便可。上述“槟州宝贝计划”的资金来源与乐龄人士回馈金一样，都是槟州开源节流的盈余，槟州推行的肃贪政策已经获国际透明组织表扬。

林冠英

Malaysians are shocked at the exposes of impropriety in the award of advertising contracts worth a total of RM381 million by the Ministry. Integrated Strategic Communications(ISC), the advertising company behind the ‘Malaysia, Truly Asia’ campaign since 1999, has alleged that bribes were solicited from them in order to secure the renewal of their contract.

ISC issued a press statement published by the Malaysian Insider that it withdrew a bid to renew its contract with the Tourism Ministry after being asked for bribes in exchange for the deal. ISC said it was rebutting Tourism Minister Datuk Seri Dr Ng Yen Yen’s denial of “ambiguity” in the tender process for the advertising and promotions contract, worth a total of RM381 million.

ISC founder and chief executive officer Austen Zecha alleged that both he and his deputy were jointly approached on January 19 to “offer the client” (the ministry) a 50 per cent “rebate” or an annual share of the firm’s income from the account. In exchange, he said, ISC would then “re-win” another three-year Tourism Malaysia contract for the Europe, North America and Oceania tender. This request for a bribe essentially led ISC to decide to withdraw its tender on Wednesday, January 26,” Zecha said.

Once again, corruption allegations from a big advertising agency have implicated a senior Cabinet Minister. Seen in the context of the recent arrests and charges against two former senior Ministers from the same party, Malaysians are rightfully disappointed with the opaque and irresponsible manner in which public funds are managed.

What is interesting is ISC’s claim that its chairman was at one time its co-founder and investor , Datuk Mukhriz Mahathir. The root of this ugly plague of corruption is the system that has long fomented such practices. The only solution therefore, is to allow for open tenders held in public view. Penang’s CAT administration of Competency, Accountability and Transparency that not only allowed open tenders but that the tenders be conducted through e-tenders online to limit human interaction.

The DAP urges the MACC to pursue these allegation without fear or favour. We also call for the Federal Government, and the Ministry of Tourism in particular, to prove their commitment to fiscal transparency as preached in the Prime Minister’s New Economic Model, by immediately instituting open tenders for all government projects henceforth.

Lim Guan Eng